ἔχω

ἔχω (A), 2 sg. ἔχεισθα cj. in Thgn. 1316 (ἔχοισθα cod.), ἔχῃσθα cj. in Sapph. 21 (ἔχεισθα cod.); 2 sg. subj. ἔχῃσθα Il. 19.180: impf. εἶχον, Ep. ἔχον Od. 2.22, al., Ion. and poet. ἔχεσκον Il. 13.257, Hdt. 6.12, Epigr.Gr. 988.6 (Balbilla): fut. ἕξω, Ep. inf. ἑξέμεναι Call. Aet. 3.1.27 [Fr. 75.27 Pf.] (of duration) or σχήσω (of momentary action, esp. in sense check, v. infr. A. II.9, not found in Att. Inscrr. or NT); 2 sg. σχήσησθα h.Cer. 366 codd.: aor. 1 ἔσχησα f.l. in Nonn. D. 17.177, also ἔσχα IG 3.1363.6, 14.1728, 3 pl. μετ-έσχαν ib. 12(7).271.12 (Amorgos, iii A.D.): aor. 2 ἔσχον, imper. σχές S. El. 1013, E. Hipp. 1353 (anap.) (σχέ only in Orac. ap. Sch. E. Ph. 638 (dub.l.), sts. in compds. in codd., as πάρασχε E. Hec. 842, κάτασχε Id. HF 1210); subj. σχῶ Il. 21.309, etc.; opt. σχοίην Isoc. 1.45, in compds. σχοῖμι (as μετάσχοιμι S. OC 1484 (lyr.), κατάσχοιμεν Th. 6.11); 3 pl. σχοίησαν Hyp. Eux. 32, σχοῖεν Th. 6.33; inf. σχεῖν Il. 16.520, etc., Ep. σχέμεν 8.254 (in Alexandr. Gr. 3 pl. impf. and aor. 2 εἴχοσαν AP 5.208 (Posidipp. or Asclep.), v.l. in Ev.Jo. 15.22, ἔσχοσαν Scymn. 695): for the poet. form ἔσχεθον, v. *σχέθω: pf. ἔσχηκα Pl. Lg. 765a, εἴσχηκα in Inscrr. of iii/i B.C., SIG 679.54, etc.; Ep. ὄχωκα is dub., v. συνόχωκα:—Med., impf. εἰχόμην Pi. P. 4.244, etc.: fut. ἕξομαι Il. 9.102, etc.; σχήσομαι ib. 235, Ar. Av. 1335, more freq. in compds. (ἀνα-) A. Th. 252, (παρα-) Lys. 9.8, etc.: pf. Pass. παρ-έσχημαι in med. sense, X. An. 7.6.11, etc.: aor. 2 ἐσχόμην Hom., Hdt. 6.85, rare in Att. exc. in compds.; imper. σχέο Il. 21.379, σχέσθε 22.416, later σχοῦ in compds. (ἀνά-) E. Ion 947, etc.; inf. σχέσθαι Od. 4.422, Hes. Fr. 79:—Pass., fut. Med. ἐν-έξομαι in pass. sense, E. Or. 516, D. 51.11, later σχεθήσομαι Gal. UP 15.3, freq. in compds. (συ-) Phld. Ir. p.83 W., (ἐν-) Plu. Sollert. 2.980f, (ἐπι-) S.E. P. 1.186: aor. 1 ἐσχέθην Arr. An. 5.7.4, 6.11.2, Aret. SA 2.5, (κατ-, συν-) Plu. Sol. 21, Hp. Int. 45 vulg.: fut. Med. σχήσομαι in pass. sense, Il. 9.235 (dub.), 655, 13.630: aor. 2 Med. in pass. sense, ἐσχόμην Il. 17.696, al., Hdt. 1.31 (σχέτο Il. 7.248, 21.345), part. σχόμενος Od. 11.279, prob. in Isoc. 19.11, (κατα-) Pi. P. 1.10, Pl. Phdr. 244e, Parth. 33.2 (s.v.l.): pf. ἔσχημαι Paus. 4.21.2; also in compds., freq. written -ίσχημαι, -ήσχημαι in codd. of late authors. (I.-E. seĝh- (cf. Skt. sáhate ‘overpower’, Goth. sigis ‘victory’, Gr. ἔχ- dissim. fr. ἔχ-), reduced form sĝh- (σχ-), whence redupl. ἴσχω ( = si-sĝh-o) (q.v.): cf. ἕκ-τωρ, ἕξω, ἕξις; but hέχ- IG 1(2).374.161, al., is a mere error (ἔχ- ib. 1(2).116.4, 16).)

• A Trans., have, hold:
• • I possess, of property, the most common usage, Od. 2.336, 16.386, etc.; οἵ τι ἔχοντες the propertied class, Hdt. 6.22; ὁ ἔχων a wealthy man, S. Aj. 157 (anap.); οἱ ἔχοντες E. Alc. 57, Ar. Eq. 1295, Pl. 596; οἱ οὐκ ἔχοντες the poor, E. Supp. 240; κακὸν τὸ μὴ ʼχειν Id. Ph. 405; ἔχειν χρέα to have debts due to one, D. 36.41, cf. 37.12; to have received, θεῶν ἄπο κάλλος ἐ. h.Ven. 77; τι ἔκ τινος S. OC 1618; παρά τινος Id. Aj. 663; πρός τινος X. An. 7.6.33, etc.; ὑπὸ . . θεοῖσι h.Ap. 191; πλέον, ἔλασσον ἔ.. (v. h. vv.): in aor., acquire, get, ὄνομα E. Ion 997: also fut. σχήσω, δύναμιν Th. 6.6; λέχος E. Hel. 30, cf. Pi. P. 9.116:—Pass., to be possessed, ἔντεα . . μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται Il. 18.130, cf. 197.
  • • 2 keep, have charge of, ἔχον πατρώϊα ἔργα Od. 2.22; κῆπον 4.737; Εἰλείθυιαι . . ὠδῖνας ἔχουσαι Il. 11.271; πύλαι . ., ἃς ἔχον Ὧραι 5.749, 8.393; τὰς ἀγέλας X. Cyr. 7.3.7; διαιτητῶν ἐχόντων τὰς δίκας having control of, D. 47.45; to be engaged in, φυλακὰς ἔχον kept watch, Il. 9.1, 471; σκοπιὴν ἔχεν Od. 8.302; ἀλαοσκοπιὴν εἶχε Il. 10.515, 13.10; σκοπιὴν ἔ. τινός for a thing, Hdt. 5.13; δυσμενῶν θήραν ἔχων S. Aj. 564, etc.; ἐν χερσὶν ἔ. τι (v. χείρ).
    • • b metaph., of a patient, οὐκ ἔχει ἑωυτόν is not himself, Hp. Int. 49.
    • 3 c. acc. loci, inhabit, οὐρανόν Il. 21.267; Ὄλυμπον 5.890; haunt, [Νύμφαι] ἔχουσʼ ὀρέων αἰπεινὰ κάρηνα Od. 6.123; Βρόμιος ἔχει τὸν χῶρον A. Eu. 24; esp. of tutelary gods and heroes, Th. 2.74, X. Cyr. 8.3.24; of men, πόλιν καὶ γαῖαν Od. 6.177, 195, etc.; Θήβας ἔσχον (ἔσχεν codd.) ruled it, E. HF 4; ἔχεις γὰρ χῶρον occupiest it, S. OC 37, cf. Od. 23.46; in military sense, ἔ. τὸ δεξιόν (with or without κέρας) Th. 3.107, X. An. 2.1.15; of beasts, τὰ ὄρη ἔ. Id. Cyn. 5.12.
    • 4 have to wife or as husband (usu. without γυναῖκα, ἄνδρα), οὕνεκʼ ἔχεις Ἑλένην καί σφιν γαμβρὸς Διός ἐσσι Od. 4.569, cf. 7.313, Il. 3.53, etc.; ἔσχε ἄλλην ἀδελφεήν Hdt. 3.31, cf. Th. 2.29; νυμφίον Call. Aet. 3.1.27 [Fr. 75.27 Pf.]; also of a lover, Th. 6.54, AP 5.185 (Posidipp.), etc.; ἔχω Λαΐδα, ἀλλʼ οὐκ ἔχομαι Aristipp. ap. D.L. 2.75, cf. Ath. 12.544d:—in Pass., τοῦ περ θυγάτηρ ἔχεθʼ Ἕκτορι Il. 6.398.
    • 5 have in oneʼs house, entertain, Od. 17.515, 20.377, h.Ven. 231, 273.
    • 6 pres. part. with Verbs, almost, = with, ἤϊε ἔχων ταῦτα Hdt. 3.128, cf. 2.115; ὃς ἂν ἥκῃ ἔχων στρατόν Id. 7.8.δʹ, cf. X. Cyr. 1.6.10.—Prose use.
    • 7 of Place, ἐπʼ ἀριστερὰ ἔ. τι keep it on oneʼs left, i.e. to keep to the right of it, Od. 3.171; ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔ. 5.277; ἐν δεξιᾷ, ἐν ἀριστερᾷ ἔ., Th. 3.106; τοὺς οἰκέτας ὑστάτους ἔ. X. Cyr. 4.2.2: but in aor., get, περιπλώοντες τὴν Λιβύην τὸν ἥλιον ἔσχον ἐς τὰ δεξιά Hdt. 4.42.
    • 8 of Habits, States, or Conditions, bodily or mental, γῆρας λυγρὸν ἔ Od. 24.250; ἀνεκτὸν ἔχει κακόν 20.83; ἕλκος Il. 16.517; λύσσαν 9.305; μάχην ἔ. 14.57; ἀρετῆς πέρι δῆριν ἔ. Od. 24.515; ὕβριν ἔ. indulge in . ., 1.368, etc.; [Ἀφροδίτην] 22.445; [φρένας] ἔ. Il. 13.394, etc.; βουλήν 2.344; τλήμονα θυμόν 5.670; τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες 4.309, cf. Od. 14.490 (for later senses of νοῦν ἔχειν, v. νοῦς) ; ἄλγεα Il. 5.895, etc.; ἄχεα θυμῷ 3.412; πένθος μετὰ φρεσίν 24.105; πένθος φρεσίν Od. 7.219; πόνον . . καὶ ὀϊζύν Il. 13.2, Od. 8.529; οὐδὲν βίαιον Hdt. 3.15; πρήγματα ἔ. Id. 7.147, cf. Pl. Tht. 174b, etc.: in periphrastic phrases, ποθὴν ἔ. τινός, = ποθεῖν, Il. 6.362; ἐπιδευὲς ἔ. τινός, = ἐπιδεύεσθαι, 19.180; ἔ. τέλος, = τελεῖσθαι, 18.378; κότον ἔ. τινί, = κοτεῖσθαι, 13.517; ἐπιθυμίαν τινός E. Andr. 1281; φροντίδα τινός Id. Med. 1301; ἡσυχίην ἔ. keep quiet, Hdt. 2.45, etc. (fut. ἡσυχίαν ἕξειν D. 47.29, but οὐκ ἔσθʼ ὅπως . . ἡ. σχήσει will not keep still for a moment, Id. 1.14); αἰτίαν ἔ. to be accused, X. An. 7.1.8; ὑπό τινος A. Eu. 99 (but μομφὴν ἔ., = μέμφεσθαι, E. Or. 1069, A. Pr. 445): in aor., of entering upon a state, ἔσχεν χόλον conceived anger, B. 5.104; ἔχειν τι κατά τινος have something against somebody, Ev.Matt. 5.23, Ev.Marc. 11.25, Apoc. 2.4; ἔχω τι πρός τινα Act.Ap. 24.19; ἔχειν πρός τινα 2 Ep.Cor. 5.12; ἕξει πρὸς τὸν Θεόν JRS 14.85 (Laodicea): —these phrases are freq. inverted, οὓς ἔχε γῆρας Il. 18.515; οὐδὲ Ποσειδάωνα γέλως ἔχε Od. 8.344; ἀμηχανίη δʼ ἔχε θυμόν 9.295; θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωντας Il. 4.79; σʼ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει 17.143; Διὸς αἴσῃ, ἥ μʼ ἕξει παρὰ νηυσί 9.609 (unless the antecedent is τιμῆς in 1.608); ὥς σφεας ἡσυχίη τῆς πολιορκίης ἔσχε Hdt. 6.135; ὄφρα με βίος ἔχῃ S. El. 225 (lyr.): c. dupl. acc., φόβος μʼ ἔχει φρένας A. Supp. 379; also of external objects, αἴθρη ἔχει κορυφήν Od. 12.76; μιν ἔχεν μένος ἠελίοιο 10.160; σε οἶνος ἔχει φρένας 18.331; ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα, of a woman in travail, Il. 11.269; λόγος ἔχει τινά c. inf., the story goes, that . ., S. OC 1573 (lyr.); and so in later Gr., Plu. Dem. 28, Ph. 1.331, Ael. VH 3.14, NA 5.42, Ath. 13.592e; ὡς ἡ φάτις μιν ἔχει Hdt. 7.3, cf. 5, 26, 9.78 (but also ἔχει φάτιν Διονυσοφάνης θάψαι Μαρδόνιον Id. 9.84; [Κλεισθένης] λόγον ἔχει τὴν Πυθίην ἀναπεῖσαι Id. 5.66); ὡς ἂν λόγος ἔχῃ πρὸς ἀνθρώπους, ὅτι . . Plu. Alex. 38:—Pass., ἔχεσθαι κακότητι καὶ ἄλγεσι Od. 8.182; κωκυτῷ καὶ οἰμωγῇ Il. 22.409; ὀργῇ Hdt. 1.141; νούσῳ Hp. Epid. 5.6; ἀγρυπνίῃσι Hdt. 3.129; ὑπὸ πυρετοῦ Hp. Aph. 4.34; ὑπὸ τοῦ ὕδρωπος Id. Prorrh. 2.6, ἐν ἀπόρῳ Th. 1.25; ἐν συμφοραῖς Pl. R. 395e.
    • 9 possess mentally, understand, ἵππων δμῆσιν Il. 17.476; τέχνην Hes. Th. 770; πάντʼ ἔχεις λόγον A. Ag. 582, cf. E. Alc. 51; ἔχετε τὸ πρᾶγμα S. Ph. 789; ἔχεις τι; do you understand? Ar. Nu. 733: imper. ἔχε attend! listen! Pl. Alc. 1.109b; ἔ. οὖν ib. 129b: with imper., ἔχʼ, ἀποκάθαιρε Ar. Pax 1193; ἔ. νυν, ἄλειψον Id. Eq. 490; ἔχεις τοῦτο ἰσχυρῶς; Pl. Tht. 154a; know of a thing, μαντικῆς ὁδόν S. OT 311; τινὰ σωτηρίαν; E. Or. 778 (troch.).
    • 10 keep up, maintain, καναχὴν ἔχε made a rattling noise, Il. 16.105, 794; βοὴν ἔχον, of flutes and lyres, 18.495.
    • 11 involve, admit of, τά γʼ αἰσχρὰ κἀνθάδʼ αἰσχύνην ἔχει E. Andr. 244, cf. Th. 1.5; βάσανον Lys. 12.31; ταῦτʼ ἀπιστίαν, ταῦτʼ ὀργὴν ἔχει D. 10.44; ἀγανάκτησιν, κατάμεμψιν, Th. 2.41; τὰ ἀόρατα νοσήματα δυσχερεστέραν ἔχει τὴν θεραπείαν Onos. 1.15.
    • 12 of Measure or Value, τὸ Δαμαρέτειον . . εἶχε Ἀττικὰς δραχμὰς δέκα D.S. 11.26; ἔχει τὸ Εὐβοϊκὸν τάλαντον Ἀλεξανδρείους δραχμὰς ἑπτακισχιλίας App. Sic. 2.2; χοῖρος ἔχων τὸ ὕψος δύο καὶ ἡμίσους πήχεων Ptol.Euerg. 9.
    • • b Geom., ἡ ἔχουσα τὰ κέντρα the (straight line) containing the centres, Archim. Aequil. 1.6; ὁ κύκλος ἔχων τὸ πολύγωνον the circle containing (circumscribing) the polygon, Id. Sph.Cyl. 1.23.
    • 13 c. dupl.acc., Ὀρφέα ἄνακτʼ ἔχειν E. Hipp. 953; Ζῆνʼ ἔχειν ἐπώμοτον S. Tr. 1188; παιδιὰν ἔ. τὸν ἐκείνου θάνατον Seleuc. Alex. ap. Ath. 4.155e.
  • II hold:
  • • 1 hold, ἔ. χερσίν, ἐν χερσίν, μετὰ χερσίν, etc., v. χείρ; μετὰ γαμφηλῇσιν ἔ. Il. 13.200; πρόσθεν ἔ. ἀσπίδα ib. 157; ὑψοῦ, πασάων ὑπέρ, ὄπιθεν κάρη ἔ., 6.509, Od. 6.107, Il. 23.136; ἔ. τινί τι to hold it for him, as his helper, 9.209, 13.600; uphold, οὐρανὸν . . κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσι Hes. Th. 517, 746; ἔχει δέ τε κίονας of Atlas, Od. 1.53; ἐπʼ ὤμων πατέρα S. Fr. 373.
    • 2 hold fast, χειρὸς ἔχων Μενέλαον holding him by the hand, Il. 4.154, cf. 16.763, 11.488 (v. infr. C.I); ἔ. τινὰ μέσον grip one by the middle, of wrestlers, Ar. Nu. 1047; ἔχομαι μέσος Id. Ach. 571, cf. Eq. 388, Ra. 469: metaph., ἔ. φρεσί keep in oneʼs mind, Il. 2.33; νῷ ἔ. τινά Pl. Euthphr. 2b, cf. R. 490a.
    • 3 of arms and clothes, bear, wear, εἷμα δʼ ἔχʼ ἀμφʼ ὤμοισι Il. 18.538, cf. 595; παρδαλέην ὤμοισιν ἔ. 3.17; σάκος ὤμῳ 14.376; κυνέην κεφαλῇ Od. 24.231; τάδε εἵματʼ ἔχω 17.24, cf. 573, etc.; στολὴν ἀμφὶ σῶμα E. Hel. 554, cf. X. Cyr. 1.4.26, etc.; πολιὰς ἔχω I am grey-haired, Aeschin. 1.49: abs., as a category, Arist. Cat. 2a3.
    • 4 of a woman, to be pregnant, Hdt. 5.41, Hp. Epid. 4.21, Arist. Pol. 1335b18; in full ἐν γαστρὶ ἔ. Hdt. 3.32; also πρὸς ἑωυτῇ ἔχειν Hp. Epid. 1.4.13 [1.26.ιγʹ].
    • • b παῖδα ἔσχεν she had, i.e. bore, a child, Nic.Dam. 11 J.
    • 5 support, sustain, esp. an attack, c. acc. pers., Il. 13.51, 20.27; cf. B.I.1, C.III.
    • 6 hold fast, keep close, ὀχῆες εἶχον [πύλας] 12.456; θύρην ἔχε μοῦνος ἐπιβλής 24.453.
    • 7 enclose, φρένες ἧπαρ ἔχουσι Od. 9.301; σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔ. 11.219; τοὺς δʼ ἄκραντος ἔχει νύξ A. Ch. 65 (lyr.); of places, contain, θηρῶν οὓς ὅδʼ ἔχει χῶρος S. Ph. 1147 (lyr.), cf. X. Cyn. 5.4; [τεῖχος] νῆας ἐντὸς ἔχον Il. 12.8; ὅσσους Κρήτη ἐντὸς ἔχει h.Ap. 30.
    • 8 hold or keep in a certain direction, ὀϊστὸν ἔχε aimed it, Il. 23.871; more fully χεῖράς τε καὶ ἔγχεα . . ἀντίον ἀλλήλων 5.569; of horses or ships, guide, drive, steer, πεδίονδʼ ἔχον ὠκέας ἵππους 3.263, cf. 11.760; φόβονδε 8.139; τῇ ῥα . . ἔχον ἵππους 5.752, etc.; παρὲξ ἔχε δίφρον Hes. Sc. 352; ὅπῃ ἔσχες . . εὐεργέα νῆα Od. 9.279; παρὰ τὴν ἤπειρον ἔ. νέας Hdt. 6.95, etc.: abs., τῇ ῥʼ ἔχε that way he held his course, Il. 16.378, cf. 23.422; Πύλονδʼ ἔχον I held on to Pylos, Od. 3.182, cf. S. El. 720: metaph., ἐπὶ ῥητορείαν ἔσχε Hsch.Mil. (?)ap. Sch. Pl. R. 600c; also (esp. in fut. σχήσω, aor. 2 ἔσχον), put in, land, νέες ἔσχον ἐς τὴν Ἀργολίδα χώρην Hdt. 6.92; σχεῖν πρὸς τὴν Σαλαμῖνα Id. 8.40; ἐς Φειάν, τῷ Δήλῳ, κατὰ τὸ Ποσειδώνιον, Th. 2.25, 3.29, 4.129; τάχʼ οὖν τις ἄκων ἔσχε S. Ph. 305; ποῖ σχήσειν δοκεῖς; Ar. Ra. 188; ἔχε . . ἀρὰν ἐπʼ ἄλλοις point it against others, S. Ph. 1119 (lyr.); ὄμμʼ ἔ. to turn or keep oneʼs eye fixed, Id. Aj. 191 (lyr.); ἐπὶ ἔργῳ θυμὸν ἔ. Hes. Op. 445; ἄλλοσʼ ὄμμα θητέρᾳ δὲ νοῦν ἔ. S. Tr. 272; τὸν δὲ νοῦν ἐκεῖσʼ ἔχει E. Ph. 360; δεῦρο νοῦν ἔχε attend to this, Id. Or. 1181; πρός τινα or πρός τι τὸν νοῦν ἔ., Th. 3.22, 7.19; so πρός τινα τὴν γνώμην ἔ. Id. 3.25.
    • 9 hold in, stay, keep back, ἵππους Il. 4.302, 16.712; check, stop, [τινα] 23.720, etc. (σχήσω is usu. fut. in this sense, τὸ πεπρωμένον οὐ σιδάρεον σχήσει τεῖχος Pi. Fr. 232, cf. Il. 11.820, Ar. Lys. 284, D. 19.272, but ἕξω Il. 13.51); χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος holding his hands, 18.33; but οὐ σχήσει χεῖρας will not stay his hands, Od. 22.70; ἔ. [δάκρυον] 16.191; ἔ. ὀδύνας allay, assuage them, Il. 11.848; ἔσχε κῦμα Od. 5.451; σιγῇ μῦθον 19.502 (so εἶχε σιγῇ καὶ ἔφραζε οὐδενί Hdt. 9.93); ἐν φρεσὶ μῦθον Od. 15.445; στόμα σῖγα, ἐν ἡσυχίᾳ, E. Hipp. 660, Fr. 773.61 (lyr.); πόδα Id. IT 1159; πόδα ἔξω or ἐκτός τινος ἔχειν, v. πούς:—Pass., οὖρα σχεθέντα Aret. SA 2.5.
    • 10 keep away from, c. gen.rei, τινὰ ἀγοράων, νεῶν, Il. 2.275, 13.687; γόων S. El. 375; φόνου E. HF 1005: c. inf., ἦ τινα . . σχήσω ἀμυνέμεναι Il. 17.182; stop, hinder from doing, τοῦ μὴ καταδῦναι X. An. 3.5.11, cf. HG 4.8.5; ἔσχον μὴ κτανεῖν E. Andr. 686, cf. Hdt. 1.158, etc.; μὴ οὐ τάδʼ ἐξειπεῖν E. Hipp. 658; ὥστε μή . . X. An. 3.5.11; τὸ μὴ ἀδικεῖν A. Eu. 691, cf. Hdt. 5.101: also c. part., ἔ. τινὰ βουθυτοῦντα S. OC 888 (troch.); μαργῶντα E. Ph. 1156.
    • 11 keep back, withhold a thing, ὅς οἱ χρήματα εἶχε βίῃ Od. 15.231, cf. D. 30.14; Ἕκτορʼ ἔχει . . οὐδʼ ἀπέλυσεν Il. 24.115, cf. 136; αὐτὸς ἔχε pray keep it, a civil form of declining, E. Cyc. 270.
    • 12 hold in guard, keep safe, Il. 24.730; of armour, protect, 22.322.
    • 13 with predicate, keep in a condition or place, εἶχον ἀτρέμας σφέας αὐτούς Hdt. 9.54, cf. 53, Ar. Th. 230; ἔ. ἑωυτοὺς κατʼ οἴκους Hdt. 3.79; σαυτὸν ἐκποδών A. Pr. 346, cf. X. Cyr. 6.1.37; σῖγα νάπη φύλλʼ εἶχε E. Ba. 1085; τοὺς στρατιώτας πολὺν χρόνον πειθομένους ἔ. X. Cyr. 7.2.11.
    • 14 hold, consider, τινὰ θέᾳ ἰκέλαν Sapph. 96.3 L.-P. (dub.), cf. E. Supp. 164; τινὰ ὡς προφήτην Ev.Matt. 14.5; τινὰ ὅτι προφήτης ἦν Ev.Marc. 11.32; ἔχε με παρῃτημένον Ev.Luc. 14.18, cf. POxy. 292.6 (i A.D.).
  • III c. inf., have means or power to do, to be able, c. aor. inf., Il. 7.217, 16.110, etc.: c. pres. inf., Od. 18.364, etc.; πόλλʼ ἂν λέγειν ἔχοιμι S. Ph. 1047: sts. with inf. omitted or supplied from context, ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχε he could not, Il. 17.354; οἷά κʼ ἔχωμεν so far as we be able, Od. 15.281; ἐξ οἵων ἔχω S. El. 1379; ὅσον εἶχες E. IA 1452; ὡς ἔχω Id. Hec. 614.
  • • • b have to face, be obliged, παθεῖν Porph. Chr. 63; εἰ ἕξω βλαβῆναι Astramps. Orac. p.5 H.; βάπτισμα ἔχω βαπτισθῆναι Ev.Luc. 12.50.
    • 2 after Hom., οὐκ ἔχω, folld. by a dependent clause, I know not . ., οὐκ εἶχον τίς ἂν γενοίμαν A. Pr. 905, cf. Isoc. 12.130; οὐδʼ ἔχω πῶς με χρὴ . . ἀφανίσαι S. OC 1710; οὐκ ἔχων ὅ τι χρὴ λέγειν X. Cyr. 1.4.24; οὐκ ἔχω ποῖ πέσω S. Tr. 705; ὅπως μολούμεθʼ οὐκ ἔχω Id. OC 1743; the two constructions combined, οὐ γὰρ εἴχομεν οὔτʼ ἀντιφωνεῖν οὔθʼ ὅπως . . πράξαιμεν Id. Ant. 270.
  • IV impers. c. acc., there is . . (as in Mod. Gr.), ἔχει δὲ φυλακτήριον πρὸς τὸ μή σε καταπεσεῖν PMag.Par. 1.2505, cf. 1262, 1840.
• B intrans., hold oneself, i.e. keep, so and so, ἔχον [οὕτως], ὥς τε τάλαντα γυνή (sc. ἔχει) kept balanced, like the scales which . ., Il. 12.433; ἕξω δʼ ὡς ὅτε τις στερεὴ λίθος I will keep unmoved, as a stone . ., Od. 19.494, cf. Il. 13.679, 24.27; νωλεμέως ἐχέμεν 5.492; ἔγχος ἔχʼ ἀτρέμας it kept still, 13.557; σχὲς οὗπερ εἶ keep where thou art, S. OC 1169; ἕξειν κατὰ χώραν Ar. Ra. 793, cf. Hdt. 6.42, X. Oec. 10.10; διὰ φυλακῆς ἔχοντες to keep on their guard, Th. 2.81; ἔχε ἠρέμα keep still, Pl. Cra. 399e, etc.; ἔχε δή stay now, Id. Prt. 349e, Grg. 460a, etc.; ἔχʼ αὐτοῦ D. 45.26.
• • • 2 hold fast, οὐδέ οἱ ἔσχεν ὀστέον Il. 16.740; cf. A.II.6
    • 3 c. gen., keep from, πολέμου Th. 1.112 (cf. C.IV).
    • 4 with Preps., to be engaged or busy, ἀμφί τι A. Th. 102 (lyr.), X. An. 5.2.26, etc.; περί τινας Id. HG 7.4.28.
  • II simply, be, ἑκὰς εἶχον Od. 12.435; ἔ. κατʼ οἴκους Hdt. 6.39; περὶ πολλῶν ἔ. πρηγμάτων Id. 3.128; ἀγῶνα διὰ πάσης ἀγωνίης ἔχοντα consisting in . ., Id. 2.91; ἔ. ἐν ἀνάγκαισι E. Ba. 88 (lyr.); ὅπου συμφορᾶς ἔχεις Id. El. 238; ἐκποδὼν ἔχειν Id. IT 1226, etc.
  • • 2 freq. with Advbs. of manner, εὖ ἔχει Od. 24.245, etc.; καλῶς ἔχει, κακῶς ἔχει, it is, is going on well or ill, v. καλός, κακός (but fut. σχήσειν καλῶς will turn out well, D. 1.9, cf. 18.45; εὖ σχήσει S. Aj. 684); οὕτως . . σχεῖν to turn out, happen thus, Pl. Ap. 39b; οὕτως ἔχει so the case stands, Ar. Pl. 110; οὕτως ἐχόντων, Lat. cum res ita se habeant, X. An. 3.2.10; ὡς ὧδʼ ἐχόντων S. Aj. 981; οὕτω χρὴ διὰ στέρνων ἔχειν Id. Ant. 639; οὕτως ἔ. περί τινος X. Mem. 4.8.7, cf. Hdt. 6.16; πρός τι D. 9.45; τῇδʼ ἔ. S. Ph. 1336; κοσμίως ἔ. Ar. Th. 854; ἥδιον ἔ. πρός τινας D. 9.63; ὡς εἶχε just as he was, Hdt. 1.114; ὥσπερ εἶχε Th. 1.134, X. HG 4.1.30; ὡς ἔχω how I am, Ar. Lys. 610; ὥσπερ ἔχομεν Th. 3.30; τἀναντία εἶχεν D. 9.41; ἀσφαλέως, ἀναγκαίως ἔχει, = ἀσφαλές, ἀναγκαῖόν ἐστι, Hdt. 1.86, 9.27; καλῶς ἔχει no, I thank you, v. καλός.
    • • b c. gen. modi, εὖ ἔ. τινός to be well off for a thing, abound in it; καλῶς ἔ. μέθης to be well off for drink, i.e. to be pretty well drunk, Hdt. 5.20; σπόρου ἀνακῶς ἐ. to be busy with sowing, Id. 8.109; εὖ ἐ. φρενῶν, σώματος, E. Hipp. 462, Pl. R. 404d; εὖ ὥρας ἔχον χωρίον Poll. 5.108; cf. ἥκω; so ὡς ποδῶν εἶχον as fast as they could go, Hdt. 6.116, 9.59; ὡς τάχεος εἶχε ἕκαστος Id. 8.107; ὡς . . τις εὐνοίας ἢ μνήμης ἔχοι Th. 1.22; ὡς ὀργῆς ἔχω S. OT 345, cf. E. Hel. 313, 857, etc.; πῶς ἔχεις δόξης; Pl. R. 456d; οὕτω τρόπου ἔχεις X. Cyr. 7.5.56; μετρίως ἔ. βίου Hdt. 1.32; ὑγιεινῶς ἔ. αὐτὸς αὑτοῦ καὶ σωφρόνως Pl. R. 571d; οὐκ εὖ σεαυτοῦ τυγχάνεις ἔχων Philem. 4.11: also c. acc., εὖ ἔ. τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν Pl. Grg. 464a, cf. X. Oec. 21.7: c. dat., οὕτως ἐχόντων τούτων τῇ φύσει D. 18.315; πῶς ἔχετε ταῖς διανοίαις Lycurg. 75; τῇ λέξει κακῶς ἔ. Isoc. 9.10.
  • III of direction, hold or turn towards, v. supr. A.II.8.
  • • 2 stand up, jut out, κίονες ὑψόσʼ ἔχοντες Od. 19.38; διʼ ὤμου ἔγχος ἔσχεν Il. 13.520.
    • 3 lead towards, ὁδοὶ ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἔ. Hdt. 1.180, cf. 191, 2.17; ἔ. εἴς τι to be directed, point towards, ἔχθρης ἐχούσης ἐς Ἀθηναίους Id. 5.81; τὸ ἐς τοὺς Ἀργείους ἔχον what concerns them, Id. 6.19; ταῦτα ἐς τὴν ἀπόστασιν ἔχοντα ib. 2, etc.; of Place, extend, reach to, ἐπʼ ὅσον ἔποψις τοῦ ἱροῦ εἶχε Id. 1.64.
    • 4 ἐπί τινι ἔ. have hostile feelings towards . ., Id. 6.49, S. Ant. 987 (lyr.).
  • IV after Hom., ἔχω as auxiliary, c. aor. part. giving a perfect sense, κρύψαντες ἔχουσι Hes. Op. 42; ἀποκληΐσας ἔχεις Hdt. 1.37; ἐγκλῄσασʼ ἔχει Ar. Ec. 355, cf. Th. 706; freq. in S., θαυμάσας ἔχω OC 1140, cf. Ant. 22, al.: also in late Prose, ἀναλώσας ἔχεις Aristid. Or. 18(20).1; ὅς σφε νῦν ἀτιμάσας ἔχει E. Med. 33: less freq. c. pf. part., S. OT 701, Ph. 600, X. An. 1.3.14, 4.7.1: rarely c. pres. part., πατρίδα καταστένουσʼ ἔχεις E. Tr. 318 (lyr.), cf. X. Cyn. 10.11.
  • • 2 part. ἔχων, with pres., adds a notion of duration to that of present action, τί κυπτάζεις ἔ.; why do you keep poking about there? Ar. Nu. 509; τί δῆτα διατρίβεις ἔ.; why then keep wasting time? Id. Ec. 1151; τί γὰρ ἕστηκʼ ἔ.; ib. 853, cf. Th. 473, 852: without interrog., φλυαρεῖς ἔ., ἔ. φλυαρεῖς, you keep chattering, Pl. Grg. 490e, Euthd. 295c; κακοῦν ἔχοντʼ αὐτὸν ἀποκτιννύναι D. 23.35 (and so possibly ἐνεργεῖ ἔ. Arist. Metaph. 1072b23); παίσδεις ἔ. Theoc. 14.8: so in later Prose, παίζεις ἔ. Luc. Icar. 24; but ῥιπτεῖς ἔ.; do you throw away the prize when it is in your grasp? Aristid. 1.443 J.
• C Med., hold oneself fast, cling closely, τῷ προσφὺς ἐχόμην Od. 12.433, cf. Il. 1.513, etc.; πρὸς ἀλλήλῃσιν Od. 5.329: mostly c. gen., hold on by, cling to, [πέτρης] ib. 429; χερσὶν ἀώτου 9.435; βρετέων A. Th. 98 (lyr.); ἑξόμεσθά σου Ar. Pl. 101; τῆς πληγῆς ἔχεται claps his hand on the place struck, D. 4.40.
• • • 2 metaph., cleave, cling to, ἔργου Hdt. 8.11, X. HG 7.2.19; γεωργίας BGU 7.6 (iii A.D.); τῶν πραγμάτων Jul. Or. 1.19a; βιοτᾶς, ἐλπίδος, E. Ion 491, Fr. 409; τῆς αὐτῆς γνώμης Th. 1.140; lay hold on, take advantage of, τῶν ἀγαθῶν ἔχεο Thgn. 32; προφάσιος ἔχεσθαι Hdt. 6.94; fasten upon, attack, D. 18.79; lay claim to, ἀμφοτέρων τῶν ἐπωνυμιέων Hdt. 2.17; to be zealous for, [μάχης] S. OC 424; ἀληθείας Pl. Lg. 709c; κοινῇ τῆς σωτηρίας X. An. 6.3.17, etc.
    • 3 come next to, follow closely, ib. 1.8.4; ἕπεσθαι ἐχομένους ὅτι μάλιστα τῶν ἁρμάτων Id. Cyr. 7.1.9; of peoples or places, to be close, border on, c. gen., Hdt. 4.169, Th. 2.96, etc.; freq. in part., τὴν ἐχομένην [τῶν νεωρίων] στοάν Aen. Tact. 11.3; οἱ ἐ. the neighbouring people, Hdt. 1.134; ὁ ἐχόμενος the next man, Aen.Tact. 22.27; of Time, τὸ ἐχόμενον ἔτος the next year, Th. 6.3; ὁ ἐ. διαλογισμός PRev.Laws 16.15 (iii B.C.); τὰ ἐχόμενα τούτοις what follows, Pl. Grg. 494e (without τούτοις Isoc. 6.29).
    • 4 depend, ἔκ τινος Od. 6.197, 11.346: c. gen., σέο δʼ ἕξεται Il. 9.102.
    • • b to be connected with by etymology, τὸ θύειν τοῦ θυμιᾶν εἴχετο Porph. Abst. 2.59.
    • 5 pertain to, ὅσα ἔχεται τῶν αἰσθήσεων Pl. Lg. 661b; ἃ διδασκάλων εἴχετο Id. Prt. 319e; ὅσα τέχνης ἔχεται Id. Men. 94b, etc.: esp. in Hdt. in periphrases, τὰ τῶν ὀνειράτων, καρπῶν ἐχόμενα, 1.120, 193; ὀρνίθων ἢ ἰχθύων 2.77; σιτίων, ἐσθῆτος, 3.25, 66.
  • II bear or hold for oneself, κρήδεμνα ἄντα παρειάων σχομένη before her cheeks, Od. 1.334; ἀσπίδα πρόσθʼ ἔσχετο his shield, Il. 12.294, cf. 298, 20.262.
  • III maintain oneself, hold oneʼs ground, 12.126; ἔχεο κρατερῶς 16.501.
  • • 2 c. acc., keep off from oneself, repel, 17.639 (unless σχήσεσθαι is Pass., cf. 9.235).
  • IV keep oneself back, abstain or refrain from, ἀϋτῆς, μάχης, 2.98, 3.84; βίης Od. 4.422; ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων Il. 14.129; τῆς ἀγωγῆς Hdt. 6.85; τῆς τιμωρίης Id. 7.169; τῶν ἀθίκτων S. OT 891 (lyr., s.v.l.): c. inf., A.R. 1.328; οὐκ ἂν ἐσχόμην τὸ μὴ ἀποκλῇσαι S. OT 1387; κακῶν ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι to keep oneʼs hands from ill, Od. 22.316; Μενέλεω σχέσθαι χέρα E. Rh. 174: abs., σχέο, σχέσθε, hold! cease! Il. 21.379, 22.416.
  • V Pass. of ἔχω B. I, ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς ἔχεται ἡμῖν τὰ πρήγματα are balanced on . ., Hdt. 6.11.

ἔχω (B),

• bear, carry, bring, imper. ϝεχέτω Schwyzer 686.24 (Pamphyl., iv B. C.): 3 sg. aor. 1 ἔϝεξε brought as an offering, Inscr.Cypr. 66 H. (Cf. Skt. váhati, Lat. veho, Γαιάϝοχος.)

ἔχω, (vgl. ὄχος, vehi, u. s. Savelsberg diss. inaug. quaest. lexic. de radicibus graecis, der die Wurzel *Ϝεχ nachweist); ἔχεισθα, Theogn. 1316 ; conj. ἔχῃσθα, Il. 19.180 ; imperf. εἶχον, ep. ἔχον, alexandrinisch εἴχοσαν, = εἶχον, Posidipp. 6 (V.209); ἔχεσκον, Hom. u. Her. 6.12 ; fut. ἕξω, med. ἕξομαι, Soph. O.R. 891, u. σχήσω, bes. in der Bdtg halten, bei Hom. häufiger als ἕξω, bei den Tragikern seltener als dieses, Aesch. Eum. 662, Pers. 732 Soph. El. 216, Aj. 669 Eur. I.A. 1365 ; die Form σχήσῃσθα H.h. Cer. 367, auch σχήσεισθα geschrieben, entspricht dem conj. aor. δεσπόσσῃς ; – fut. med. σχήσομαι, Ar. Av. 1335 ; aor. ἔσχον (nie ohne Augm.), alexandrinisch auch ἔσχα, Inscr. 1030, inf. σχεῖν, ep. σχέμεν, conj. σχῶ, opt. σχοίην, imperat. σχές, Soph. El. 1013, u. σχέ, orac. bei Schol. Eur. Phoen. 641, l.d. (vgl. παρέχω); med. ἐσχόμην, σχέσθαι, σχέτο, Il. 7.248, 21.345, sonst immer mit dem Augm.; perf. ἔσχηκα (ὄχωκα nur in Zusammensetzungen erhalten, wie συνοχωκότε, s. συνέχω) u. ἔσχημαι, aor. pass. ἐσχέθην. Vgl. noch Giese Aeol. Dial. S. 245 ff, S. auch ἴσχω, σχέθω, und die Komposita;
1) halten, haben, u. zwar zunächst
   a) fassen, tragen, was die Alten durch βαστάζω, φέρω erklären, πεμπώβολα χερσίν Il. 1.463, σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσʼ ἔχον 18.105, ἔχε δὲ στεροπὴν μετὰ χερσίν 11.484 ; ἐν χερσὶν βόμβυκας Aesch. frg. 51 ; οὐ γὰρ ἔχω χεροῖν βελέων ἀλκάν Soph. Phil. 1135 ; übertr., ἐν χειρὶ τῇ σῇ πάντʼ ἔχεις Eur. El. 610, s. unten 5); – ἐπʼ ὤμων πατέρʼ ἔχων Soph. frg. Laoc. 3.2, wie τὸ δῶρον ἀμφὶ φαιδίμοις ἔχων ὤμοις Niptr. 5.4 ; so von Kleidern u. Waffen, εἷμαδʼ ἔχʼ ἀμφʼ ὤμοισι Il. 18.538 ; auch παρδαλέην ὤμοισιν ἔχων, 3.17 ; ἐπὶ τὸν ὦμον, Xen. An. 6.3.25 ; στολὴν ἀμφὶ σῶμα, Eur. Hel. 561 ; χιτῶνας Xen. An. 1.5.8 ; τρίβωνας Dem. 54.34 ; πρόσθεν δʼ ἔχεν ἀσπίδα Il. 13.157 ; von Pferden ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες Od. 3.486 ; αἰχμήν, σάκος, Aesch. Spt. 511, 624 u. sonst ; ähnlich auch πολιὰς ἔχω (τρίχας), ich habe graue Haare, Aesch. 1.49. – So ist auch Od. 1.53 erklärt worden, wo von Atlas gesagt wird ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν, er hält die Säulen u. tragt sie, die den Himmel u. die Erde voneinander halten ; vgl. Hes. Th. 517 Ἄτλας δʼ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει ; οἱ κίονες τὰ ἐπικείμενα βάρη Arist. Metaph. 4.23. Aber in der Homerischen Stelle nimmt man ἔχει besser = er beaufsichtigt, hütet, wie Od. 4.737 καί μοι κῆπον ἔχει πολυδένδρεον. – Κάρη ὑψοῦ, hoch halten, Il. 6.509, 16.266 ; κάρη ὑπὲρ πασῶν, das Haupt über alle erheben, Od. 6.107. Auch ἐν γαστρὶ ἔχουσα, Her. 3.32 u. Sp., von den Schwangeren gesagt, ist hierher zu ziehen, wofür γυνὴ ἔχουσα allein gesagt ist 5.41 ; vgl. Arist. Polit. 7.16.
   b) halten, bes. festhalten ; Il. 9.209 ; χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ihn bei der Hand haltend, 4.154 ; 11.488 ; Πάτροκλος ἑτέρωθεν ἔχεν ποδός 16.763 ; ὑπὸ ζυγῷ λόφον Soph. Ant. 292 ; λαβεῖν καὶ σχεῖν Plat. Theaet. 197c ; ἔχειν τινὰ μέσον, ihn in der Mitte des Leibes gefaßt halten, wie der Ringer, Ar. Nub. 1047 ; im pass., ἔχομαι μέσος, Ach. 546 ; Eq. 388 ; gefangen halten, τῶν ἀνδρῶν τῶν μὲν διεφθαρμένων, τῶν δὲ ζώντων ἐχομένων Thuc. 2.5 ; so ἔχονται οἱ ἄνδρες Xen. An. 7.3.47. Aehnl. auch νίκης πείρατʼ ἔχονται ἐν θεοῖσιν, sind in der Gewalt der Götter, Il. 7.102. Anhalten, ἵππους 4.302, zusammenhalten, σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν Od. 11.219.
2) In seiner Hand halten ist im Besitzhaben, besitzen, inne haben :
   a) von Göttern, die einen Tempel, ein Land besitzen, als Schutzgottheiten darin walten, Aesch. Βρόμιος δʼ ἔχει τὸν χῶρον, Eum. 24 u. öfter ; Soph. O.C. 40, 54, Tr. 199 ; ναούς Eur. Suppl. 2 ; οἱ τὴν πόλιν ἔχοντες θεοί Plat. Legg. IV.717a, wie bei Hom. οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι, Il. 5.890, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι, 21.267 u. öfter. So auch Thuc. 2.74 u. Sp., z.B. DS. 20.7.
   b) von Menschen, eine Stadt od. ein Land inne haben, bewohnen, ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν Od. 6.177 ; οἶκον 6.183 ; von den Toten, οὖδας ἔχει, 23.46, er nimmt den Boden ein, bedeckt ihn ; οἳ γᾶς ἔσχατον τόπον ἀμφὶ μαιῶτιν ἔχουσι λίμναν Aesch. Prom. 417 ; ὁ τὰν Κρῖσαν βουνόμον ἔχων ἀκτάν Soph. El. 175 ; Σαλαμῖνος βάθρον Aj. 135 ; ähnlich ἔχεις χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν, du stehst auf einem Platz, O.C. 37 ; Συρίαν Xen. Cyr. 8.3.24. Auch von Tieren, τὰ ὄρη ἔχουσιν Xen. Cyn. 5.12, 24.
   c) in Besitz haben als Herrscher ; τὸ Κάδμου ἑπτάπυλον ἔχει κράτος Eur. Herc.Fur. 543 ; σκῆπτρα καὶ θρόνους Soph. O.C. 426 ; τυραννίδα Eur. Phoen. 485.
   d) wie bei den Göttern u. den Herrschern der Begriff des Verwaltens u. der Fürsorge hervortritt, so ist ἔχειν κῆπον Od. 4.737 = die Aufsicht über den Garten haben, ihn besorgen, vgl. oben ; πατρώϊα ἔργα, das Land bestellen, 2.22 ; πύλαι, ἃς ἔχον Ὧραι Il. 5.749, ἔχειν τὰς ἀγέλας Xen. Cyr. 7.3.7 ; vgl. Il. 24.280 ἵππους αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλε, er pflegte sie u. zog sie auf ; bei Dem. 47.45 ist ἔχειν τὰς δίκας die Gerichte verwalten.
   e) allgemein vom Besitz, τἀγαθὸν χεροῖν ἔχοντες Soph. Aj. 944, vgl. Dem. ἔστι γὰρ ἔχειν καὶ τὰ ἀλλότρια, καὶ οὐχ ἅπαντες οἱ ἔχοντες ἔχουσι τὰ ἑαυτῶν, 7.26, der Besitz ist nicht ihr Eigentum ; αὐτῷ ταὐτά σοι δίδωμι ἔχειν Eur. Hec. 1276 ; ὅπως καὶ ἔχοντές τι οἴκαδε ἀφίκοιντο Xen. An. 5.9.17, vgl. Cyr. 4.1.20, mit Beute ; ὁ ἔχων τι, der Etwas hat, Her. 6.22 ; οἱ ἔχοντες τὰς οὐσίας Xen. Hell. 5.2.7 ; absolut, ὁ ἔχων, der Reiche, Soph. Aj. 157 ; Eur. Alc. 58 ; Xen. An. 7.3.28 ; οἱ οὐκ ἔχοντες, die Armen, Eur. Suppl. 240 ; ὁ ἔχων neben πλουτῶν entggstzt den ἐν ταῖς ἐσχάταις ἀπορίαις ὄντες Dem. 45.73. Aehnl. χρέα πολλῶν ταλάντων ἔτʼ ἔχων, ausstehende Forderungen habend, Dem. 36.41, vgl. 37.12 αἰτιώμενοι πολλῷ πλείονος ἄξια ἔχειν ὧν ἐδεδώκειμεν χρημάτων, auch von Forderungen. Daher πλέον ἔχειν, Vorteil haben, μεῖον ἔχειν, den Kürzern ziehen, Xen. Cyr. 1.6.26, 7.3.35.
   f) hierher gehört auch die Vbdg »zur Frau haben«, οὕνεκʼ ἔχεις Ἑλένην Od. 4.569, ἄλοχον Il. 9.336, vgl. 3.53, 13.173 ; pass., τοῦπερ δὴ θυγάτηρ ἔχεθʼ Ἕκτορι Il. 6.398 ; auch in Prosa, Xen. Cyr. 1.5.4 u. sonst ; auch von Geliebten, Thuc. 6.54, wie der bekannte Ausspruch Aristipps in Beziehung auf die Lais : ἔχω, ἀλλʼ οὐκ ἔχομαι Ath. XII.244d, DL. 2.75.
   g) bei sich haben, als Gast, οἷον μέν τινα τοῦτον ἔχεις ἐπίμαστον ἀλήτην, was hast du da für einen Landstreicher, Od. 20.377 ; πολλοὺς ἔχων ἄνδρας λοχίτας Soph. O.R. 750 ; bes. vom Feldherrn, στρατὸν ἔχων Her. 7.8.4 ; τοὺς ὁπλίτας ἔχων, die Soldaten bei sich habend, Xen. u. A. oft, wo man das Partizip einfacher durch mit übersetzen kann, selten mit der Präposition, τοὺς βελτίστους ἔχων μεθʼ ἑαυτοῦ Xen. Cyr. 1.4.17. Vgl. noch προθύμως εἶχε ὑπακουούσας Xen. Cyr. 1.6.19, wie πειθομένους αὐτοὺς πολὺν χρόνον οὐ δυνήσομαι ἔχειν, im Gehorsam erhalten, sie als gehorsame behalten, 7.2.11. – Aehnlich Ζῆνʼ ἔχων ἐπώμοτον, als einen Vereidigten, Zeugen, den Zeus für sich haben, Soph. Tr. 1178. – Zuweilen scheint es uns pleonastisch zu stehen, ἀναπτερώσας αὐτὴν οἴχεαι ἔχων ἐκκλέψας Her. 2.115, du gehst mit ihr fort, u. so ἀπῆλθεν ἔχων, er ging damit fort.
   h) In Besitz nehmen, erlangen ; ποῦ δύσοιστον ἕξομεν τροφάν Soph. O.C. 1684 ; στέφανον εὐκλείας Aj. 460 ; νίκης γέρας El. 677 ; so ist ἔσχε τὴν ἀρχήν zu fassen, Thuc. 6.54 Xen. Cyr. 1.5.2 u. sonst ; πρὶν ἔχεσθαι τὰ ἄκρα, ehe sie eingenommen wurden, 3.2.12 ; Πύλου ἐχομένης Thuc. 4.54 ; Sp., wie Plut. Rom. 18 ; Aesch. Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδʼ ἔχουσι, Ag. 311. Bei Dem. 32.14, τὴν ναῦν οἱ ἐπὶ τῇ νηῒ δεδανεικότες εὐθέως εἶχον, ist es »in Beschlag nehmen« ; τεύχεʼ ἔχονται, die Waffen werden festgehalten, sind geraubt, Il. 18.197, wie ἔντεα μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται 18.130.
   i) inne haben, umgeben, φρένες ἧπαρ ἔχουσι Il. 9.301, αἴθρη ἔχει κορυφήν, Heitere umgibt den Gipfel, Od. 12.76 ; vgl. αἰεὶ δʼ ὄμβρος ἔχει τεθαλυῖάτʼ ἐέρση 13.245 ; τοὺς δʼ ἄκραντος ἔχει νύξ Aesch. Ch. 68.
   j) erhalten, retten, beschirmen ; ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ, ἔχες δʼ ἀλόχους Il. 24.729 ; τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχη 22.322.
3) Worauf zu halten, wohin richten, wie ὀϊστὸν ἔχεν, er richtete den Pfeil, Il. 23.871, denn den Bogen hält man auf den Gegenstand hin, den man treffen will. So χεῖράς τε καὶ ἔγχεα ἀντίον ἀλλήλων, sie richteten die Fäuste u. Schwerter gegen einander, 5.569. Bes. von Pferden u. Schiffen, darauflos treiben, steuern, ἵππους, 3.263, 5.230, 240, 829, 841, 8.139, 23.423, νῆας, Od. 9.279, 10.91, 11.70 ; παρὲξ ἔχε δίφρον Hes. Sc. 352 ; παρὰ τὴν ἤπειρον ἔχον τὰς νέας Her. 6.95 ; mit Auslassung von ἵππους u. νῆας steht es scheinbar intr., Πύλονδʼ ἔχον, ich hielt oder steuerte auf Pylos hin, Od. 3.182 ; Πάτροκλος δʼ ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν, τῇ ῥʼ ἔχε ὁμοκλήσας, da fuhr, lenkte er hin, Il. 16.378, vgl. 23.325, 401, 422 ; ὑπʼ ἐσχάτην στήλην ἔχων ἔχριμπτʼ ἀεὶ σύριγγα Soph. El. 710, vgl. 724 ; τάχʼ ἄν τις ἄκων ἔσχε, landete an, Phil. 305 ; ποῖ Ar. Ran. 188 ; so νέες ἕσχον εἰς τὴν Ἀργολίδα χώρην Her. 6.92 ; πρὸς Σαλαμῖνα 8.40 ; bes. oft Thuc., εἰς Φειὰν σχόντες 2.25, πρὶν τῇ Δήλῳ ἔσχον 3.29, κατὰ τὸ Ποσειδώνιον 4.129, σχὼν ἐς Σκιώνην 5.2, ἐς τὸν αἰγιαλόν 6.52 ; κάτω ἔχειν Plat. Rep. V.465c. – Aehnlich sind Vbdgn wie ὅστις πημάτων ἔξω πόδα ἔχει Aesch. Prom. 264 ; ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμάτων ἔχοις πόδα Soph. Phil. 1244, wie ἔξω πραγμάτων ἔχειν πόδα Eur. Heracl. 110 ; σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων, dich entfernt haltend, Aesch. Prom. 344, wie συμβουλεύουσιν, ἐκποδὼν ἔχειν ἐμαυτόν Xen. Cyr. 6.1.37 ; τὸν ὦμον γυμνὸν πρὸς γυμνῷ τῷ Κριτοβούλου ὤμῳ ἔχων, daran haltend, lehnend, Conv. 4.27 ; übertr., στυγερὰν ἔχε δύσποτμον ἀρὰν ἐπʼ ἄλλοις, er richtete den Fluch gegen sie, Soph. Phil. 1105 ; ὧδʼ ἐφάλοις κλισίαις ὄμμʼ ἔχων Aj. 190, er richtete sein Auge auf die Zelte ; θἀτέρᾳ νοῦν ἔχοντα Tr. 272, seine Gedanken, seinen Sinn worauf richten, δεῦρο νοῦν ἔχε, hierauf gemerkt, Eur. Or. 1181 ; ἐκεῖσε Phoen. 363 ; in Prosa nicht selten, ὅπως ἥκιστα πρὸς αὐτοὺς νοῦν ἔχοιεν Thuc. 3.22, wie γνώμην 3.25.
4) zurückhalten, anhalten, hemmen, bes. den angreifenden Feind, den Angriff aushalten, bestehen, κρατερὴ δʼ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος Il. 23.720, οὐδὲ μίνυνθʼ ἕξουσι – Πηλείωνα 20.27, χεῖρας Od. 22.70 ; δάκρυον 16.191 ; ὀδύνας, d.i. die Schmerzen stillen oder lindern, Il. 11.848 ; κῦμα Od. 5.451 ; Ἑλλήσποντον ἱερὸν ἤλπισε σχήσειν Aesch. Pers. 732 ; τὰν φόνιον ἔχετε φλόγα Eur. Tr. 1318 ; ἔχʼ αὐτοῦ πόδα σόν, halt deinen Fuß dort an, I.T. 1159 ; Πέρσας ἔσχον Plat. Menex. 239d, wie Xen. An. 7.1.20 u. sonst ; βουθυτοῦντά μʼ ἀμφὶ βωμὸν ἔσχετε, hieltet mich zurück, hindertet mich, Soph. O.C. 892, vgl. Phil. 1332 ; ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους Il. 16.204 ; ἔσχε μαργῶντα αὐτόν Eur. Phoen. 1156 ; δοιοὶ δʼ ἔντοσθεν ὀχῆες εἶχον πύλας Il. 12.456, wie θύρην δʼ ἔχε μοῦνος ἐπιβλής 24.453 ; πύργων γῆς ἔσχομεν κατασκαφάς, wir hielten die Zerstörung ab, Eur. Phoen. 1203 ; mit folgendem inf., ἦ τινα καὶ Δαναῶν σχήσω ἀμυνέμεναι, ob ich auch einen der Danaer hemmen, hindern werde, Il. 17.182 ; 22.412 ; gew. mit μή, οὐκ ἄν ποτʼ ἔσχον μὴ τάδʼ ἐξειπεῖν πατρί Eur. Hipp. 658, wie Ἀριστόδικος ἔσχε μὴ ποιῆσαι ταῦτα Κυμαίους, hielt die K. ab, dies zu tun, Her. 1.158, vgl. 9.12 ; auch tritt der Artikel dazu, τὸ δὲ μὴ λεηλατῆσαι ἑλόντας σφέας τὴν πόλιν ἔσχε τόδε, daß sie nicht plünderten, hinderte Folgendes, 5.101, wie φόβος τε συγγενὴς τὸ μὴ ʼδικεῖν σχήσει Aesch. Eum. 662 ; – mit dem genit., wovonabhalten, ὃς τὸν λωβητῆρα ἔσχʼ ἀγοράων Il. 2.275 ; ὃ ταύτην τῶν μακρῶν σχήσει γόων Soph. El. 367 ; ὅς νιν φόνου ἔσχε Eur. Herc.Fur. 1005 ; τοὺς πολεμίους τῆς ἐς τὸ πρόσθεν προόδου, vom weiteren Vordringen abhalten, Xen. Cyr. 7.1.36 ; ἀσκὸς δύο ἄνδρας ἕξει τοῦ μὴ καταδῦναι An. 3.5.11, vgl. Hell. 4.8.5. – Aehnlich ist μῦθον σιγῇ Od. 19.502 ; σῖγα ἕξομεν στόμα, den Mund halten, Eur. Hipp. 660 ; εἶχε σιγῇ Her. 9.93 (σιγή). – Auch c. dat., οὐδέ οἱ ἔσχεν ὀστέον, widerstand ihm nicht, Il. 16.740.
5) haben in allgemeinster Bedeutung von den verschiedensten Zuständen des Leibes u. der Seele. Die Verbindungen mit Substantivis, die sich oft als Umschreibungen für einfache Verba ansehen lassen, sind bei diesen aufgeführt und werden hier nur kurz zusammengestellt:
   a) ἡλικίαν, ein Alter haben, Xen. Cyr. 1.6.34 ; ἥβην Plat. Prot. 309b ; ähnlich ἡμέρας δύο ἢ τρεῖς τῆς ἀρχῆς ἔχειν Plut. Cic. 9 ; –. βίοτσν εὐαίωνʼ ἔχειν, ein glückliches Leben haben, Soph. Tr. 81, wie αἰῶνα τλάμονʼ ἕξω O.C. 734.
   b) ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες Aesch.Prom. 315 ; νοῦν ἔχειν Soph. El. 1001, vgl. 1457 ; φρόνησιν τάνδε O.R. 664, φρένας Phil. 1115 ; anders φρεσίν oder ἐν φρεσὶν ἔχειν, im Geiste festhalten, behalten, Hom., wie νῷ ἔχειν, sich erinnern, Plat. Euthyphr. 2b ; ἄγρας ἀΰπνους ἔχων, = ἀγρεύων, Soph. Aj. 867 ; – αἰσχύνην ἔχειν, = αἰσχύνεσθαι, Eur. Andr. 243 ; vgl. αἰσχύνη, wo auch ἐν αἰσχύναις ἔχειν angeführt ist, wie ἐν αἰσχύνῃ ἔχειν, Xen. Cyr. 5.1.36, u. διʼ αἰσχύνης ἔχω, Eur. I.T. 683 ; – βλάβην ἔχειν, = βλαφθῆναι, Soph. Aj. 1304 ; – βοὴν ἔχειν, ertönen, Il. 18.495, wie καναχὴν ἔχειν, Getöse machen, 16.105 u. oft ; – γνώμην ἔχειν, = γνῶναι, – δεῖμα, Furcht haben, Soph. Aj. 636 ; – διάνοιαν ἔχειν, = διανοέομαι, Plat. Legg. VIII.828d ; – δίκην ἔχει, = δίκαιόν ἐστι, Plat. Rep. VII.520b ; – ἔγκλημά τινι, = ἐγκαλεῖν, Soph. Phil. 322 ; – ἐλπίδα, Hoffnung haben, hoffen, Soph. Aj. 600 u. öfter ; – ἐπιθυμίαν Eur. Andr. 1282 ; διʼ ἐπιμελείας ἔχειν, s. ἐπιμέλεια, ἐπιστήμην, Soph. Ant. 338 ; ἔρευναν ἔχειν, = ἐρευνᾶν, O.R. 566 ; ἔρωτα, Plat. Phaedr. 239a, wie ἔρον Eur. El. 297 ; εὔνοιάν τινι, Or. 867 ; ἡσυχίαν ἔχω, = ἡσυχάζω, – θήραν, Soph. Aj. 561, Jagd halten ; – κότον, Zorn hegen, Il. 1.82 ; – λιτάς τινι, flehen zu Einem, Soph. O.C. 1309 ; λόγον ἔχει, hat Grund, ist vernunftgemäß, Plat. Theaet. 157d ; – μεριμνήματα, sorgen, Soph. Phil. 187 ; – μέμψιν τινί, tadeln, Aesch. Prom. 443 Soph. Phil. 1243, wie ἕν σοι μομφὴν ἔχω Eur. Or. 1069, vgl. Phoen. 773 ; auch Ar. Pax 633 ; – μνείαν u. μνήμην τινός, = μιμνήσκεσθαι, μεμνῆσθαι, – οἶκτον, = οἰκτείρω, Soph. Aj. 521 ; ὀργήν, = ὀργίζεσθαι, Phil. 1293, wie τὴν ὀργὴν ἐπὶ μειδίαν ἔχειν Dem. 21.70 ; auch διʼ ὀργῆς ἔχειν τινά, Thuc. 2.37, 64, wie ἐν ὀργῇ ἔχειν 2.18, ἐν ὀρρωδίᾳ, fürchten, 2.89 ; διʼ ἡσυχίας, 2.22 ; vgl. auch διʼ ἐλπίδος ἔχειν, διὰ φυλακῆς u. ähnl. unter διά ; διὰ χειρὸς ἔχειν, an 1a) erinnernd, in den Händen haben, in seiner Gewalt haben, womit beschäftigt sein, vgl. Aesch. Suppl. 193 ; Soph. Ant. 1243 ; τὰ τῶν συμμάχων Thuc. 2.13, 76 ; γάμους ἑτοίμους ἐν χεροῖν ἔχειν Eur. Hel. 1402 ; vgl. Her. 1.35 ; auch μετὰ χεῖρας ἔχειν τι, 7.16.2, wie Thuc. 1.138 ; – διὰ στόματος ἔχειν, im Munde haben, Plut. Lyc. 6, wie ἀνὰ στόμʼ αἰεὶ καὶ διὰ γλώττης ἔχειν Eur. Andr. 95 ; διὰ στέρνων ἔχειν, von der Gesinnung, Soph. Ant. 635 ; – παρουσίαν ἔχειν, = παρεῖναι, Soph. Aj. 536 ; – πόθον βορᾶς Eur. Or. 189 ; προθυμίαν Phoen. 909 ; Plat. Tim. 23c ; – προμηθίαν ἔχειν τινός u. πρόνοιαν, Eur. Alc. 1057, 1064 ; σπουδήν Hec. 673 ; συγγνώμην ἔχειν, = συγγιγνώσκειν, Tragg.; – σπάνιν ἔχειν, = σπανίζειν, Soph. O.R. 1461 ; – σωφροσύνην, besonnen sein, Xen.; – τέλος, wie wir »ein Ende haben«, Il. 18.378 ; Plat. Rep. VI.502c ; – ὕβριν, Uebermut treiben, Frevel üben, Od. 1.368, 17.109 ; Soph. El. 523 ; ä. δῆριν, μάχην ἔχειν ; – φθέγμα ὅσιον Eur. Herc.Fur. 927, Andr. 925, vgl. βοάν ; – φθόνον, Neid hegen, Aesch. Prom. 891 ; – φροντίδα τινός Eur. Med. 1301 ; Soph. Phil. 210 ; ὤραν O.C. 387 ; – φυγὴν δόμων Aesch. Ch. 252 ; – φυλακάς, Wache halten, bewachen, Il. 9.471 ; Eur. Andr. 962 ; ἀλαοσκοπιήν Il. 13.10, Od. 8.285 ; σκοπιήν, = σκοπιάζειν, 8.302 ; Her. 5.13 ; – φύσιν ἔχει, es ist naturgemäß, Plat. Rep. V.473a ; – χρείαν ἔχειν τινός u. ähnlich ἐπιδευὲς ἔχειν τινός, einer Sache Not haben, sie vermissen, Il. 19.180.
   c) wie bes. von unglücklichen Zuständen gesagt wird κακόν, γῆρας ἔχειν, Od. 20.83, 24.250, ἕλκος, Il. 19.49, ἄχεα θυμῷ, 3.412, πένθος φρεσίν, Od. 7.219, πόνον, Hes. So. 310, κακά, συμφορ ἀν, Plat. Prot. 309b, Phaedr. 231c, so wird auch umgekehrt gesagt πότμος μʼ ἔχει, Soph. Ir. 270, mich hält gefesselt, wie ὕπνος Phil. 811, θάνατος ἐν τάφοις O.R. 942 ; auch ἐπεὶ γὰρ ἔσχε μοῖρʼ Ἀχιλλέα θανεῖν, Phil. 1132 ; vgl. πυρετὸς τὸν ἄνθρωπον ἔχει Arist. Metaph. 4.23 ; was auf viele andere, bes. Gemütszustände übertragen wird, ἀνάγκη σε ἔχει Plat. Euthyd. 293e, ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας Od. 18.391, betört dich ; φόβος μʼ ἔχει φρένας Aesch. Suppl. 379 ; eben so mit doppeltem acc., στρόφος μʼ ἔχει τὴν γαστέρα κὠδύνη Ar. Th. 484 ; ἄγνοιά μʼ ἔχει Soph. Tr. 349, αἰδώς Eur. Hec. 970 Gr. 460, ἀφασία u. ä., die man unter den subst. nachsehen kann ; – ὄφρα με βίος ἔχῃ Soph. El. 318, so lange ich lebe ; οὓς ἔχε γῆρας Il. 18.515 ; γέλως ἔχει τινά, kommt ihn an, Od. 8.344 ; – δύη 14.215 ; ἔρως χρημάτων Eur. Suppl. 178 ; Aesch. Suppl. 516 ; – εὐεργεσίαι αὐτοὺς εἶχον, verpflichteten sie, waren ihnen erzeigt, Her. 1.69 ; – θαῦμα u. ä., ἄγη, σέβας, Hom. u. Tragg.; – ἵμερος Soph. O.C. 1723 ; – κίνδυνος πόλιν ἔσχε Eur. Hec. 5 ; κλέος, Hom. u. Folgde, wie φάμα, Eur. Med. 470 ; ἵνα λόγος ἀγαθός σε ἔχῃ πρὸς ἀνθρώπων Her. 7.5 ; κομιδή Od. 24.249 ; ὄκνος Soph. O.C. 658 ; πάθος Plat. Symp. 217c ; λιμός, δίψη, Aesch. Ch. 746 ; μένος ἠελίοιο ἔχεν μιν, die Glut der Sonne ergriff ihn, Od. 10.160 ; προθυμία Eur. Ion 1110 ; vgl. Plat. Soph. 239b ; – τέρψις Soph. O.R. 1477 ; – φιλοψυχία Plat. Apol. 37c ; φλυαρία Rep. I.336c ; – ὅτου σε χρεία καὶ πόθος μάλιστʼ ἔχει Soph. Phil. 642 ; ὅτʼ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα Il. 11.269 ; ὥς σφεας ἡσυχίη εἶχε πολιορκίης, als sie Ruhe hatten, Her. 6.135. – Auch passiv., gefesselt, gehalten werden, behaftet sein, ἀνάγκῃ ἔχεσθαι, Xen. An. 2.5.21 ; ἔχομαι κακότητι καὶ ἄλγεσι Od. 8.182 ; ἄσθματι Il. 15.10 ; κωκυτῷ καὶ οἰμωγῇ 22.409 ; – ὑπὸ ἐπιθυμίας Plat. Rep. III.390c ; μανίαις Legg. IX.881b ; περιπλευμονίᾳ Lach. 192c ; νοσήμασι, mit Krankheiten behaftet, Phil. 45b ; – ὀργῇ, ἀγρυπνίῃσι, Her. 1.141, 3.129. – Aehnlich οἷσιν εἴχετʼ ἐν κακοῖς Soph. Aj. 265, vgl. 1124 ; ἐν ἀπορίᾳ ἔχεσθαι, von Verlegenheit, von Not bedrängt werden, Plat. Gorg. 522a ; ἐν ξυμφοραῖς τε καὶ πένθεσι Rep. III.395e, wie ἐν ἀπόρῳ Thuc. 1.25 u. ὑπʼ ἀπορίας πολλῆς Plat. Legg. VI.780b.
   d) von anderer Art sind die folgdn Verbindungen, wo man es durch παρέχειν erklären kann : ἀγανάκτησιν ἔχειν, Gelegenheit zum Unwillen geben, Unwillen verursachen, Thuc. 2.41 ; αἰσχύνην οὔπω ἔχοντος τοῦ ἔργου, es brachte noch keine Schande mit sich, 1.5 ; – αἰτίαν ἔχειν, die Schuld tragen, beschuldigt werden, Soph. Ant. 1296 ; πολλῶν κακῶν Eur. El. 213 ; ὑπό τινος, Aesch. Eum. 99, 549 ; mit folgendem ὡς, Plat. Rep. VIII.565b, wie πολλὴν τὴν αἰτίαν ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν εἶχε Thuc. 6.46 ; auch διʼ αἰτίας ἔχειν, 2.60 u. ἐν αἰτίᾳ ἔχειν, beschuldigen, s. αἰτία. Eben so ὑποψίαν ἔχειν, verdächtig sein, Dem. 57.24, aber auch Argwohn hegen, 61.5 ; – αἴσθησιν ἔχειν, bemerkt werden, ταῦτʼ ἀπιστίαν, ταῦτʼ ὀργὴν ἔχει, Dem. 10.44, erregt Mißtrauen u. Zorn ; κατάμεμψιν ἔχειν, Grund zum Tadel geben, Thuc. 2.41 ; ἔλεον ἔχειν, Mitleid erregen, Plut. Them. 10 ; ὄψιν, den Anblick gewähren, Xen. An. 5.9.9 ; vgl. προὐφάνης δὲ φιλτάτην ἔχων πρόσοψιν Soph. El. 1277 ; ἱδρῶτα οὐκ ὀλίγον ἔχει τοῖς ὁδοιπόροις ὁ ἐπʼ ἀρετὴν οἶμος, eigtl. er hat Schweiß für die, verursacht den Wanderern Schweiß, Luc. Hermot. 2 (anders ist τιμήν, φθόνον ἔχειν παρά τινι, Plut. Sol. 29 Them. 29); – πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι beißen die Eileithyien, die bittere Wehen verursachen, Il. 11.272.
6) vom Gewicht, haben, schwer sein, νόμισμα εἶχεν Ἀττικὰς δραχμὰς δέκα DS. 11.26, vgl. 2.9 ; τράπεζα σταθμὸν ἔχουσα ταλάντων πεντακοσίων, der fünfzig Talente wog.
7) aus Verbindungen, wie ὄφρʼ ἂν ἔχῃς βόσκειν σὴν γαστέρα, Od. 18.364, damit du habest, den Bauch zu nähren, daß du deinen Bauch nähren könnest, entwickelt sich die Bedeutung können, vermögen, im Stande sein, οὐδὲ πόδεσσιν εἶχε στηρίξασθαι, er konnte sich nicht auf die Füße stützen, Il. 21.242 u. öfter ; am Gewöhnlichsten mit dem inf. aor., ἔχω φράσαι, ich habe zu sagen, kann anzeigen, Pind. Ol. 13.11, N. 7.56 ; οὐδὲν ἀντειπεῖν ἔχω Aesch. Prom. 51 ; οὐκ ἔχω προσεικάσαι Ag. 158 ; ταῦτα γάρ σʼ ἔχω μόνον προσειπεῖν Soph. O.R. 1071 ; τὸ μέλλον οὐκ ἔχω μαθεῖν Eur. Hec. 761 ; τάδε μὲν ἔχομεν ὁρᾶν Soph. Tr. 946 ; πόλλʼ ἂν λέγειν ἔχοιμι Phil. 1036 ; in Prosa bes. mit λέγειν u. ä., οὐδὲν ἔχουσιν οὔτε ἀποκρίνασθαι οὔτε ἐρέσθαι Plat. Prot. 329a. Auch ohne den inf., ἀλλʼ οὔπως ἔτι εἶχε Il. 17.354 ; λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδʼ ἔχοις ὑπέρτερον Aesch. Ch. 103, wo man λέγειν leicht ergänzen kann, wie Xen. An. 2.1.9, ἀποκρίνασθε, ὅ τι κάλλιστον ἔχετε, ein ἀποκρίνασθαι, antwortet, was ihr am Besten zu antworten wißt. Vgl. noch ἐξ οἵων ἔχω, αἰτῶ, so sehr ich kann, Soph. El. 1379, wie ἐπεκούρησας ὅσον εἶχες φίλοις Eur. I.A. 1453. – Noch häufiger folgt, bes. in Prosa, ein Fragesatz, οὐκ ἔχω τί φῶ, ich weiß nicht, was ich sagen soll, ich habe Nichts zu sagen, Aesch. Ch. 89 ; Soph. O.C. 318 u. sonst ; οὐκ ἔχω τίς ἄν γενοίμαν Aesch. Prom. 907 ; ὅπως μολούμεθʼ ἐς δόμους οὐκ ἔχω Soph. O.C. 1740 ; ὑμῖν οὐκ ἔχω τί χρήσομαι Eur. Heracl. 440 u. sonst, ich weiß nicht, was ich mit euch machen soll ; τὰ ἐπιτήδεια οὐκ εἶχον ὁπόθεν λαμβάνοιεν Xen. An. 3.5.3 ; Sp., wie Luc., οὐκ εἶχον ὅπως ἐκμάθοιμι Philops. 35. – Uebh. wissen, verstehen, eigentlich, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει, er besitzt die Kunst, hat sie inne, Hes. Th. 770, wie Eur. I.T. 43 ; neben ἐπίστασθαι, Her. 3.130 ; λέληθα ταύτην ἔχων τὴν τέχνην Plat. Theaet. 149a ; ἰατρικήν Prot. 322c, wie ἐπιστήμην Euthyd. 273e ; τὰ πρὸ τῆς τέχνης μαθήματα Phaedr. 269b ; ἱκανῶς ἔχομεν τοῦτο, ὅτι, das wissen wir wohl, daß, Phaed. 71a ; οἱ τὰς τέχνας ἔχοντες, die Kunstverständigen, Künstler u. Handwerker, Xen. Mem. 3.10.1. Auch ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε, Il. 17.476, kann man hierherziehen, das Bändigen verstehen. Man vgl. noch ἔχεις τι κἀξήκουσας Soph. Ant. 9, εἴ τινʼ ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν O.R. 311 ; auch ἔχεις τίνα σωτηρίαν ; Eur. Or. 776, weißt du ein Mittel zur Rettung ? wie οὐκ ἔχω κατακρυφάν Soph. O.C. 218, ich weiß nicht zu verbergen ; ἄλλον δʼ αἶνον ἔχω ματροπόλει ib. 713, ich kann sie loben. Vgl. noch ἅλωσις.
8) intr., sich verhalten, sich in einer Lage, Verfassung, Stimmung u. dgl. befinden,
   a) gew. mit Adverbien, durch sein mit dem Adjectivum zu übersetzen ; εὖ ἔχει, er steht gut, Od. 24.245, wie bei den Attikern häufig καλῶς ἔχει, es ist gut ; ἀναγκαίως ἔχει, es ist nohwendig (s. unter ἀναγκαῖος, wie übh. diese Verbindungen bei den betreffenden Adjectivis angegeben sind). Bes. häufig οὕτως ἔχει, so verhält es sich, so steht es, Ar. Plut. 110 u. A.; οὕτω δʼ ἐχόντων sc. τῶν πραγμάτων, in solcher Lage, Xen. An. 3.2.10 ; οὕτω δʼ ἔχει, unter der Bedingung, 5.6.12 ; auch οἶδα ταῦτα τῇδʼ ἔχοντα, Soph. Phil. 1320 ; οἶσθʼ ὡς ἔχει ; weißt du, wie oder was es ist ? Plat. Phaedr. 236d ; – ὥσπερ εἶχεν, von Her. an bei den Geschichtschreibern häufig, so wie er gerade war, wie er ging u. stand, sogleich, sofort, ὀργῇ ὡς εἶχεν ἐλθών Her. 1.114, vgl. 1.61 ; ἐμοὶ δοκεῖ πλεῖν ὥσπερ ἔχομεν, ohne Verzug, Thuc. 3.30 ; vgl. Xen. Cyr. 3.1.7, An. 4.1.19 ; Folgde : σκάπτε ὡς ἔχεις Luc. Tim. 40. – Oft tritt zur näheren Erklärung ein gen. hinzu, ὡς ὀργῆς ἔχω Soph. O.R. 345 ; πῶς εὐμενείας ἔχεις Eur. Hel. 320, eigentlich, wie du dich in Beziehung auf das Wohlwollen verhältst, wie wohlwollend du bist ; ὡς ποδῶν εἶχε Her. 6.116, was die Füße vermochten, wie ὡς τάχους εἶχε, so schnell er konnte, 8.107 ; Thuc. 2.90 ; ὡς ἔχοι τῆς μνήμης 1.22 ; μετρίως ἔχων βίου Her. 1.32 ; εὖ σώματος ἔχει, er befindet sich wohl, Plat. Rep. III.404d ; οὐ γὰρ οἶδα παιδείας ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης Gorg. 470e, wie es mit ihm in Ansehung der Bildung u. Gerechtigkeit steht, wie gebildet u. gerecht er ist ; Folgde häufig, ὡς ἕκαστος ἑτοιμότητος καὶ βουλήσεως ἔσχε Plut. Cam. 32, wie Jeder bereitwillig war. Vgl. noch ὅπου συμφορᾶς ἔχεις, in welchem Unglück du dich befindest, Eur. El. 236. – Doch auch εὖ oder κακῶς ἔχω τὸ σῶμα, Xen. – Andere Bestimmungen sind : πῶς ἔχεις πρὸς ἐπιστήμην ; Plat. Prot. 352b ; πῶς ἔχουσι Φιλίππῳ ; wie sind sie gegen Philipp gesinnt ? Dem. 2.17, vgl. 3.8 ἐχόντων μὲν ὡς ἔχουσι Θηβαῖοι ὑμῖν u. Arist. Eth. 8.2. – Die Verbindungen ἔχειν σιγῇ, ἔχε ἠρέμα, ἡσυχῆ, ἀτρέμα u. ä., sich ruhig verhalten, s. unter diesen Wörtern. – Ἔχε αὐτοῦ, halt da an ! Dem. 45.26 ; σχές, οὗπερ εἶ, halt an, sprich nicht weiter, Soph. O.C. 1171 ; vgl. Eur. I.A. 1467 ; – ἔχε, vor einem Imperativ, wie ἄγε, wohlan, ἔχʼ ἀποκάθαιρε τὰς τραπέζας Ar. Pax 1193 ; Vesp. 1135 ; ἔχε νῦν, ἄμειψον τὸν τράχηλον Eq. 490 ; ἔχε δή μοι τόδε εἰπέ Plat. Ion 535b ; ἔχε δή, πότερον λέγεις –, Prot. 349d ; ἔχε δὴ ἴδωμεν, halt, laß uns sehen, Crat. 435e.
   b) ähnlich mit Präpositionen, διὰ φυλακῆς ἔχοντες, behutsam, Thuc. 2.81, wobei die betreffenden Präpositionen nachzusehen sind. Eigentümlich καίτοι τινὲς ἐπιτιμῶσι τῶν λόγων τοῖς ὑπὲρ τοὺς ἰδιώτας ἔχουσι Isocr. 4.11, die über die Ungebildeten hinausgehen, wo man fälschlich eine Tmesis für ὑπερέχειν annimmt ; – ἀμφί τι ἔχειν, sich mit Etwas beschäftigen, ὅπως οἱ πολέμιοι ἀμφὶ ταῦτα ἔχοιεν Xen. An. 5.2.26, öfter. S. ἀμφί C.3). – Andere Verbindungen der Art sind : ἕξω δʼ ὡς λίθος, ich werde mich halten, wie ein Stein, Od. 19.494, ἔχον ὥστε τάλαντα γυνή, sc. ἔχει, sie hielten sich, wie ein Weib die Wagschale (im Gleichgewicht) hält, Il. 12.433, vgl. 13.679 ; ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος Il. 24.27, sie blieben bei ihrem früheren Hasse gegen Ilios ; – κίονες ὑψόσʼ ἔχοντες, Od. 19.38, sind in die Höhe ragende Säulen, wie ἔκτοσθε ὀδόντες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα, sie ragten hier u. da empor, Il. 10.263 ; vgl. ἔγχος ἔσχε διʼ ὤμου, der Speer ragte durch die Schulter hervor, 13.520, 14.452, welche Stellen den Uebergang machen zu der Bdtg
9) sich wohin erstrecken, wohin reichen, ὁδοὶ ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἔχουσαι, die zum Fluß hinführen, Her. 1.180 ; διώρυχα τὴν ἐκ τοῦ Νείλου ἔχουσαν ἐς τὸν Ἀράβων κόλπον, der sich vom Nil bis zum arabischen Meerbusen erstreckt, 4.42, vgl. 2.91 ; ἔχει πρὸς ἑσπέρην 2.17 ; κῶμαι ὑπὸ τὸ Παρθένιον πόλισμα ἔχουσαι Xen. An. 7.8.21, die sich bis unter die Stadt hinziehen ; auch übertr., τὰ ἐς Ὅμηρον ἔχοντα Her. 2.53, was den Homer betrifft, angeht, wie τὸ ἐς Ἀργείους ἔχον 6.19 ; τὸν χρησμὸν εἰς Πέρσας ἔχειν 9.43, wie ἐς Ἀθηναίους εἶχε τὸ ἔπος εἰρημένον, es ging auf die Athener, 7.143 ; ἔχθρης παλαιῆς ἐχούσης ἐς Ἀθηναίους, gegen die Athener gerichtet, 5.81 ; öfter bei Paus., wie ὅσον εἰς τὴν ἅλωσιν τὴν Ἀθηναίων ἔχει δηλώσω 1.20.4. Vgl. oben 3).
10) in Verbindung mit Partizipien behält es oft seine eigentliche Bdtg bei, ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν γήμας ἔχεις, du hast sie geheiratet u. hast sie nun zur Frau, Soph. O.R. 577 ; Κορινθίο υς δήσαντες εἶχον, sie banden sie u. dielten sie in Hast, Thuc. 1.30 ; πολλὰς ὑφʼ ἑαυτῇ ἔχειν δουλωσαμένην, nachdem sie viele unterjocht, hält sie dieselben in Unterwürfigkeit, Plat. Rep. I.351b. Aehnlich lassen sich erklären : οὐκ ἔραμαι πολὺν ἐν μεγάρῳ πλοῦτον κατακρύψαις ἔχειν, wo auch wir »verborgen halten« sagen, Pind. N. 1.31 ; vgl. Hes. O. 42 κρύψαντες γὰρ ἔχουσι θεοὶ βίον ἀνθρώποισι. Auch ἀμφοτέρων με τούτων ἀποκληΐσας ἔχεις Her. 1.37 ist = du hältst mich ausgeschlossen ; ἐν οἷς τὰ ἐπιτήδεια εἶχον πάντα ἀνακεκομισμένοι Xen. An. 4.7.1, unserem »sie hatten die Lebensmittel dahin gebracht« ähnl., ist eigentlich = in welchen sie alle Lebensmittel hatten, nachdem sie dieselben hingeschafft hatten. Oft aber wird nur ein dauernder Zustand dadurch ausgedrückt, θαυμάσας ἔχω, ich verhalte mich als Einer der sich wunderte, ich bin in Staunen begriffen, Soph. Phil. 1346 ; Plat. Phaedr. 257c ; κἀποδηλώσας ἔχει τραχὺν πετραῖον ὄρνιν Aesch. frg. 300 ; τὸν μὲν προτίσας, τὸν δʼ ἀτιμάσας ἔχει, er hält Jenen in Ehren, Soph. Ant. 22 ; ταρβήσας ἔχω Tr. 37 ; ὅς σφε νῦν ἀτιμάσας ἔχει Eur. Med. 33 ; αὐτῆς ἐρασθεὶς ἔχειν λέγεται Plat. Crat. 404c. – Seltener ist dabei das partic. perf., οἷά μοι βεβουλευχὼς ἔχει Soph. O.R. 701, ὅνγʼ εἶχον ἤδη χρόνιον ἐκβεβληκότες Phil. 596 ; ὧν πολλὰ χρήματα ἔχομεν ἡρπακότες Xen. An. 1.3.14, welches Beispiel sich mehr an die zuerst angeführten anreiht. – Auch part. praes., ἐπεὶ σὺ ἐπὶ δάκρυσι καὶ γόοις τὸν θανόντα – καταστένουσʼ ἔχεις Eur. Tr. 318.
11) scheinbar pleonastisch steht es in τί δῆτα ἔχων στρέφει ; was hast du, daß du dich sträubst, warum sträubst du dich ? Plat. Phaedr. 236e ; vgl. τί δῆτα διατρίβεις ἔχων ; was hast du zu zögern ? Ar. Nub. 509 ; Eccl. 1151 ; τί γὰρ ἕστηκʼ ἔχων ; ib. 853 ; τί κοικύλλεις ἔχων ; Th. 852 ; häufig ἔχων φλυαρεῖς, Plat. Euthyd. 295c, Gorg. 490e ; Ar. ληρεῖς ἔχων, παίζεις ἔχων, du spaßest, dich so verhaltend, d.i. wie du pflegst, wie es dir zum dauernden Zustand geworden ist. Eine Vertauschung der Modi anzunehmen u. ἔχεις ληρῶν »du verhältst dich als ein Spaßmacher, »bist ein Spaßmacher« zu erklären, ist unnötig.
Med., a) für sich halten, ἀσπίδα πρόσθε σχόμενος, vor sich haltend, Il. 12.294, 298, σάκος, 20.262, ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, indem sie sich vor die Wangen hielt, Od. 1.334, 21.65 ; vgl. Ap.Rh. 3.445.
   b) sich halten, sich behaupten, ἔχεο κρατερῶς Il. 16.501, 17.559, Schol. erkl. ἀντέχου τῆς μάχης ; ἄντα σχομένη, gegenüber Stand haltend, Od. 6.141 ; wie das act. mit dem acc., οὐδʼ ἔτι φασὶν Ἕκτορος μένος καὶ χεῖρας σχήσεσθαι, Il. 17.639, 12.126.
   c) sich an Etwas halten, festhalten, τῷ (ἐρινεῷ) προσφὺς ἐχόμην Od. 12.433 ; c. gen., πέτρης Od. 5.429 ; ἀώτου θεσπεσίοιο 9.435 ; ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι Aesch. Spt. 95 ; δράκοντος δʼ εἴχετο γενύων Pind. P. 4.244 ; ὁποῖα κισσὸς δρυὸς ὅπως τῆσδʼ ἕξομαι Eur. Hec. 396 ; ἐμῆς ἔχετο χερός Bacch. 197 ; πέπλων I.A. 1461 ; ὡς πείσματος Plat. Legg. X.893b ; καί μοι ἕπου χλαμύδος ἐχόμενος Luc. Tim. 30 ; übertr., τῆς αὐτῆς γνώμης ἔχομαι, ich halte mich an derselben Ansicht, bleibe dabei, Thuc. 1.140 ; τοῦ αὐτοῦ λόγου 5.49, wie Her. 7.5 ; τῆς προφάσιος 6.94 ; ἐπωνυμιέων, Namen haben, 2.17 ; τῆς σωτηρίας, an der Rettung eifrig arbeiten, Xen. An. 6.1.17 ; τοῦ πολέμου Thuc. 6.88, wie ἔργου Pind. P. 4.233 ; Her. 2.17 ; Thuc. 2.2 ; Arr. An. 6.6.6 u. A.; μάχης, ἧς νῦν ἔχονται Soph. O.C. 425 ; – ἑξόμεθα αὐτοῦ, wir werden uns an ihn halten, Xen. An. 7.6.41 ; Ar. Plut. 101 ; – τὸν νομοθέτην ἀληθείας ἐχόμενον, der sich an der Wahrheit hält, sich derselben befleißigt, Plat. Legg. IV.709c. – Ἃ διδασκάλων ἔχεται, was die Lehrer betrifft, Plat. Prot. 324d, vgl. ὅσα ἔχεται τῶν αἰσθήσεων Legg. II.661a ; – σέο ἕξεται, von dir wird es abhangen, Il. 9.102. Mit ἐκ vbdn, Ἀλκινόου ἐκ τοῦδʼ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε Od. 11.346, hängt von ihm ab. – Hierher ist auch wohl Soph. O.R. 709 zu ziehen, βρότειον οὐδὲν μαντικῆς ἔχον τέχνης, wo die Schol. ἐχόμενον, ἁπτόμενον erklären.
   d) unmittelbar daranstoßen, darauf folgen, zusammenhangen, bes. im partic., οἱ ἐχόμενοι, die Nachbarn, Her. 1.134, τούτων ἔχονται οἱ Γελιγάμμαι 4.169 ; Thuc. 5.67 ; ἐν τῇ ἐχομένῃ ἐμοῦ κλίνῃ Plat. Symp. 217d ; τὴν ἐχομένην χώραν κατέχον ἐκείνης Parm. 148e ; δύʼ εἶναι χάσματε ἐχομένω ἀλλήλοιν Rep. X.614c, dicht aneinanderliegend ; Salamis heißt ἡ ἐχομένη νῆσος Isocr. 4.96 ; τὰ τούτων ἐχόμενα. was damit zusammenhängt, ibd. 4.23 ; Plat. Rep. III.389c ; neben ὅμοια Legg. VII.811d ; bes. auch beim Aufführen der Schlachtordnung, z.B. Πρόξενος ἐχόμενος, daneben stand Proxenus, Xen. An. 1.8.4 ; ἐχομένους ὅτι μάλιστα τῶν ἁρμάτων ἕπεσθαι, sich so dicht wie möglich an die Wagen haltend, Xen. Cyr. 7.1.9. – Mit dem dat. scheinbar Plat., ἐάν τίς σε τὰ ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα ἐρωτᾷ Gorg. 494a, wo der dat. von ἐφεξῆς abhangen kann, aber sicher DS. 3.24 ἐχόμενοι τούτοις εἰσὶν οἱ ὑλοφάγοι ; vgl. Pol. 12.17.7 u. a.Sp.; τοῦ ἐχομένου ἔτους, im folgenden Jahre, Thuc. 6.3 ; ἐκ τῶν ἐχομένων γνώσεσθε, ihr werdet aus dem Folgenden einsehen, Isocr. 6.29 ; ἐν τοῖς ἐχομένοις ἔσται φανερόν Arist. H.A. 5.11. – Zuweilen wird damit nur eine Hervorhebung des Subjekts bezweckt, wie bei Her. τὰ τῶν ὀνειράτων, καρπῶν, σιτίων, οἰκετῶν ἐχόμενα, Alles was auf die Träume, Früchte usw. Bezug hat, die Träume usw. mit allen Umständen, 1.120, 190, 2.78, 3.25, 66, 5.49, 8.142.
   e) sich enthalten, abstehen wovon, absolut, Il. 9.235, wie σχέο, laß ab, 21.379, σχέσθε 22.416 ; ἔχεσθʼ, ἔχεσθε, wie im act., haltet an, Eur. Or. 1349 ; gew. c. gen., σχέσθαι μάχης, βίης, Il. 3.84, Od. 4.422 ; ἐχώμεθα δηϊοτῆτος ἐκ βελέων Il. 14.129 ; οἱ αἰγινῆται ἔσχοντο τῆς τιμωρίης Her. 6.85, sie standen davon ab, vgl. 7.237 ; ἔσχοντο μάχης, δρόμου, Plut. Rom. 30, Caes. 32 ; μανίης ἔσχετο Luc. Dea Syr. 22 ; auch mit folgdm inf., Ap.Rh. 1.328. So wird auch Soph. O.R. 891 τῶν ἀθίκτων ἕξεται erkl., er wird sich enthalten, während Andere übersetzen »er wird sich an dem Unnahbaren »halten, es antasten«. – Thuc. braucht so auch das act., Ἑλληνικοῦ πολέμου ἔσχον οἱ Ἀθηναῖοι 1.112.
   f) in der Stelle Il. 7.248, ἐν τῇ δʼ ἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο, hielt die Lanze an, blieb stecken, faßten es Einige passivisch, vgl. θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή Od. 4.705, sie stockte ; κηληθμῷ ἔσχοντο Od. 11.333, 13.2 ; Callim. Iov. 28 ὑπʼ ἀμηχανίης σχομένη, Ap.Rh. 4.920 οἱ δʼ ἄχεϊ σχόμενοι, ἀφασίῃ 3.811 ; obwohl auch diese Stellen den passiven Gebrauch nicht erweisen.
   g) bei Soph. Ant. 463, εἰ τὸν ἐξ ἐμῆς μητρὸς θανόντʼ ἄθαπτον ἐσχόμην νέκυν, ist es = wenn ich ertrüge, duldete, wie das activ. ib. 417 steht, μύσαντες εἴχομεν θείαν νόσον.
Das pass. ist schon bei den einzelnen Fällen erwähnt, es ist im Simplex viel weniger in Gebrauch als das act.
Die Bedeutung »wofür halten (habere, νομίζω)« ist selbst bei Sp. unsicher ; Isocr. 12.30 ist von Bekker τίνας οὖν καλῶ πεπαιδευμένους für die vulgata ἔχω aus einem guten Codex hergestellt.

ἔχω

[σ(ε)χ-.]

Impf. εἶχον (ἔσεχον), -ες Il. 3.123, Il. 7.217, Il. 12.456, Il. 17.354, Il. 22.474, etc.: Od. 3.444, Od. 8.285, Od. 11.584, Od. 12.362, 433, etc.

Without augment ἔχον, -ες Il. 1.463, Il. 2.2, Il. 9.209, Il. 18.378, Il. 21.441, etc.: Od. 1.104, Od. 3.182, Od. 4.459, Od. 6.179, Od. 22.128, etc.

Pa. iterative ἔχεσκον, -ες Il. 3.219, Il. 5.126, 472, Il. 9.333, Il. 13.257, Il. 22.458: Od. 7.99.

Fut. ἕξω, -εις Il. 9.609, Il. 13.51, Il. 17.232, Il. 18.274, Il. 20.27, Il. 23.833: Od. 6.281, Od. 18.73, Od. 19.494.

Infin. ἑξέμεν Il. 5.473. ἕξειν Od. 15.522.

Fut. σχήσω, -εις Il. 11.820, Il. 13.151, Il. 14.100, Il. 17.182, Il. 24.670: Od. 11.70, Od. 22.70, 171, 248.

Infin. σχήσειν Il. 12.4, 166.

2 sing. aor. ἔσχες Od. 9.279.

3 sing. aor. ἔσχε Il. 2.275, Il. 5.300, Il. 11.848, Il. 13.520, Il. 16.740, Il. 21.58, etc.: Od. 5.451, Od. 17.291.

3 pl. ἔσχον Od. 3.454, Od. 4.352, Od. 11.24.

1 pl. subj. σχῶμεν Il. 21.309.

Pple. σχών Od. 1.157, Od. 4.70, Od. 17.592.

Infin. σχέμεν Il. 8.254. σχεῖν Il. 16.520, Il. 21.341, Il. 23.50.

Aor. σχέθον Od. 10.95.

3 sing. ἔσχεθε Il. 12.184, Il. 13.608, Il. 16.340, Il. 20.398: Od. 4.284, Od. 16.430, Od. 21.129, Od. 22.409, Od. 24.530. σχέθε Il. 1.219, Il. 11.96, Il. 13.163, Il. 19.119: Od. 4.758, Od. 14.490, 494, Od. 23.243.

3 dual ἐσχεθέτην Il. 12.461.

3 pl. ἔσχεθον Il. 15.653, Il. 19.418: Od. 19.458. σχέθον Il. 4.113, Il. 7.277, Il. 14.428, Il. 16.506.

3 sing. imp. σχεθέτω Od. 8.537, 542.

Infin. σχεθέειν Il. 23.466.

Mid. 3 sing. fut. ἕξεται Il. 9.102.

2 pl. fut. σχήσεσθε Il. 13.630. Infin. σχήσεσθαι Il. 9.235, 655, Il. 12.107, 126, Il. 13.747, Il. 17.503, 639.

3 sing. aor. ἔσχετο Il. 12.294, Il. 13.368, Il. 17.696, Il. 20.262, 272, Il. 21.581, Il. 23.397: Od. 4.525, 705, Od. 12.204, Od. 17.238, Od. 19.472. σχέτο Il. 7.248, Il. 21.345.

3 pl. ἔσχοντο Il. 3.84: Od. 11.334, Od. 13.2, Od. 24.57.

3 pl. subj. σχῶνται Od. 13.151.

3 pl. opt. σχοίατο Il. 2.98.

Imp. σχέο Il. 7.110, Il. 21.379.

Pl. σχέσθε Il. 22.416: Od. 2.70.

Pple. σχόμενος, -η Il. 12.298: Od. 1.334, Od. 6.141, Od. 11.279, Od. 16.416, Od. 18.210, Od. 21.65.

Infin. σχέσθαι Od. 4.422.

(ἀμπέχω, ἀν-, ἀπ-, δι-, ἐπ-, κατ-, παρ-, περι-, προ-, συν-, ὑπερ-, ὑπ-.)

• I

  Trans.

• • 1

    To hold in the hand or hands, the arms, the claws, etc.: στέμματʼ ἔχων ἐν χερσίν Il. 1.14, νεβρὸν ἔχοντʼ ὀνύχεσσιν Il. 8.248, ἔχεν ἀγκὰς ἄκοιτιν Il. 14.353. Cf. Il. 1.603, Il. 5.230, 593, Il. 6.400, Il. 13.600, Il. 24.284, etc.: Od. 1.104, Od. 4.300, Od. 5.49, Od. 13.67, Od. 15.527, Od. 21.59, Od. 23.232, etc.

    Absol. Il. 9.209.

    In mid. Il. 12.294, Il. 17.355, Il. 20.262, etc.: Od. 1.334 = Od. 16.416 = Od. 18.210 = Od. 21.65.

  • 2

    To have or keep hold of, hold: χειρὸς ἔχων Μενέλαον (by the hand) Il. 4.154, ἔχεν ἔγχος Il. 21.72, αἵ ἑ μετὰ σφίσιν εἶχον (supported her) Il. 22.474. Cf. Il. 11.488, Il. 15.717, Il. 16.763, Il. 18.33, 536, 580, Il. 23.136, etc.

  • 3
  • • a

      To hold, maintain, keep, cause to be, in a specified position or condition: ὑψοῦ κάρη ἔχει Il. 6.509 = Il. 15.266, πεπταμένας πύλας ἔχετε Il. 21.531. Cf. Il. 11.72, Il. 12.122, Il. 13.200, etc.: ἄγχι σχὼν κεφαλήν Od. 1.157 = Od. 4.70 = Od. 17.592, κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες (holding the palms together with nothing between them, empty-handed) Od. 10.42. Cf. Od. 6.107, Od. 14.494, Od. 22.471.

    • b

      To hold ready for action in a specified or indicated direction: χεῖράς τε καὶ ἔγχεα ἀντίον ἀλλήλων Il. 5.569. Cf. Il. 23.871.

  • 4

    To hold up, support: κίονας Od. 1.53, σεῖον ζυγὸν ἀμφὶς ἔχοντες (supporting it at either end) Od. 3.486 = Od. 15.184, ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσιν Od. 9.301 (or perh., enfolds, surrounds (see 10)).

    Absol. Od. 3.454.

  • 5

    To hold apart: ᾗ κληῗδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσιν Il. 22.324.

    Sim.: κίονας, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν Od. 1.54.

  • 6

    To hold, occupy, inhabit (cities, houses, etc.): Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες Il. 1.18, οἵ τʼ Ἐλεῶνʼ εἶχον Il. 2.500. Cf. Il. 2.504, Il. 5.404, 710, Il. 16.68, 261, etc.: Od. 1.67, Od. 2.336, Od. 4.756, Od. 6.123, 177, Od. 10.283, Od. 24.282, etc.

    To occupy, lie upon: νέκυες οὖδας ἔχοντες Od. 23.46.

  • 7
  • • a

      To hold in possession, have or keep possession of, keep, retain, have: πολλὰ δʼ ἔχεσκεν Il. 9.333, ἔχουσι τεύχεα κεῖνοι Il. 18.188. Cf. Il. 1.113, Il. 5.271, Il. 19.148, Il. 24.115, etc.

      In pass.: ἔντεα μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται Il. 18.130. Cf. Il. 18.197.

      Sim.: νίκης πείρατʼ ἔχονται ἐν θεοῖσιν Il. 7.102.

    • b

      To withhold from the rightful owner: ἑλὼν ἔχει γέρας Il. 1.356 = 507 = Il. 2.240. Cf. Il. 9.111, 336: Od. 15.231, Od. 21.30.

  • 8

    To detain or keep with one in hospitality: τρεῖς μιν νύκτας ἔχον Od. 17.515.

    To keep as an inmate of one’s house Od. 20.377.

  • 9

    To compel to a course of action: χαλεπὴ ἔχε δήμου φῆμις Od. 14.239

  • 10

    To enfold, surround: τεῖχος νῆας ἐντὸς ἔχον Il. 12.8. Cf. Il. 15.653.

    To contain: ποτόν Od. 2.341.

  • 11

    To cover, reign over, envelop: οὐδέ ποτʼ αἴθρη κείνου ἔχει κορυφήν Od. 12.76. Cf. Od. 13.245.

  • 12

    To guard, keep safe: πόλιν Il. 5.473, Διὸς αἴσῃ, ἥ μʼ ἕξει Il. 9.609 (app. with admixture of sense to abide with; cf. (42) and αἶσα 6). Cf. Il. 22.322, Il. 24.730.

    To have in charge: πύλας Il. 5.749 = Il. 8.393.

  • 13

    To hold fast, secure (a gate, etc.): θύρην ἔχεν ἐπιβλής Il. 24.453. Cf. Il. 12.456.

    To secure (a passage) Od. 22.128.

    To hold together: οὐ σάρκας ἶνες ἔχουσιν Od. 11.219.

  • 14

    App., to husband or keep in reserve: εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν (husband our strength (by keeping together) in the . . .) Il. 18.274.

  • 15

    To retain (something in the mind): ἔχετʼ ἐν φρεσὶ μῦθον Od. 15.445.

    To retain (something) in the mind: ἔχε σιγῇ μῦθον Od. 19.502.

    To retain something (in the mind): σῇσιν ἔχε φρεσίν Il. 2.33, 70.

  • 16

    To cherish or harbour (resentment) Il. 1.82, Il. 13.517.

  • 17

    to take hold of (in one’s mind), contrive: νόον σχέθε τόνδʼ ἐνὶ θυμῷ Od. 14.490.

  • 18

    In sailing, to keep (a place or celestial object) in a specified quarter: νῆσον ἐπʼ ἀριστέρʼ ἔχοντες Od. 3.171. Cf. Od. 5.277.

  • 19

    To hold back, hold in check, resist: Ἕκτορα Il. 11.820, Il. 13.687. Cf. Il. 12.166, Il. 13.51, 151, Il. 20.27, Il. 21.309: Od. 22.171.

  • 20

    To debar from freedom, confine, keep, hold fast: οὐδέ μιν ἔσχε πόντος Il. 21.58: εἰ δέσματʼ ἔχῃσιν Od. 1.204. Cf. Od. 1.198, Od. 4.289, 352, 360, 416, 419, 459, Od. 8.340, Od. 10.339, Od. 11.24.

  • 21

    To stay, stop: Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν Il. 19.418. Cf. Il. 1.219, Il. 11.96, 848, Il. 21.341: Od. 5.451, Od. 19.458.

    To suspend (hostilities): πόλεμον Il. 24.670.

    To cease from playing, hush (a musical instrument): σχεθέτω φόρμιγγα Od. 8.537.

    Absol. Od. 8.542.

  • 22

    To keep back from action, stay, restrain: παρὰ νηυσὶν ἑταίρους Il. 16.204. Cf. Il. 19.119: Od. 4.284, Od. 16.430, Od. 21.129, Od. 22.70, 248, 409.

    To restrain, keep quiet: γέροντα Il. 22.412.

  • 23

    To restrain or stop from.

    With genit.: ἀγοράων Il. 2.275. Cf. Od. 4.758.

    With infin.: ἀμυνέμεναι Il. 17.182.

  • 24

    To keep, delay: νύκτα Od. 23.243.

  • 25

    To manage, keep in hand: ἵππων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε Il. 17.476 (as regards δμῆσιν with an admixture of sense (28)).

  • 26

    To hold (horses) in hand: ἵππους ἔχε φυσιόωντας Il. 4.227. Cf. Il. 4.302, Il. 11.341, Il. 13.386, Il. 16.506, 712.

  • 27

    To moor (a ship): σχέθον ἔξω νῆα Od. 10.95. Cf. Od. 9.279.

  • 28

    To have, possess: γέρας Il. 1.163, βασιλῆας ἀνὰ στόμʼ ἔχων (making them the subject of discourse) Il. 2.250, ὑπερδέα δῆμον Il. 17.330, ἔγχος Il. 22.293. Cf. Il. 1.168, Il. 11.271, Il. 13.714, Il. 14.11, Il. 17.232, Il. 23.51, Il. 24.212, etc.: Od. 1.311, Od. 4.97, Od. 6.179, Od. 9.196 (took with me), Od. 10.427, Od. 15.281, Od. 16.388, Od. 18.142 (accept), Od. 20.293, etc.

    To have in a specified place or condition: ὑπὸ κρασὶν ἔχον ἀσπίδας Il. 10.152. Cf. Od. 4.186.

  • 29

    Of animals or inanimate objects, to be furnished, supplied, infested with: ἵπποι ἡνίοχον ἔχοντες Il. 13.537 = Il. 14.431. Cf. Il. 17.436: ἠλακάτη εἶρος ἔχουσα Od. 4.135, εὐνὴ ἀράχνιʼ ἔχουσα Od. 16.35. Cf. Od. 8.558, Od. 9.426.

    Sim.: πήληξ καναχὴν ἔχεν (kept up, gave forth) Il. 16.105, τρίποδες τόσσον ἔχον τέλος (were so far finished) Il. 18.378. Cf. Il. 16.794, Il. 18.495.

    Of a state of things, to have in it, bring with it, involve: τὸ ἀνεκτὸν ἔχει κακόν Od. 20.83.

  • 30

    To wear, bear, carry, on one’s person or about one: τόξʼ ὤμοισιν ἔχων Il. 1.45. Cf. Il. 2.872, Il. 3.17, Il. 7.137, 150, Il. 11.527, Il. 14.376, Il. 17.473, Il. 18.132, 538, 595, 597, 598: εἵματα Od. 6.61, πολλὴν ἠέρα Od. 7.140. Cf. Od. 1.256, Od. 6.64, Od. 13.224, 225, Od. 20.206, Od. 24.231, etc.

  • 31

    To have to wife: τὴν Ἀντηνορίδης εἶχεν Il. 3.123. Cf. Il. 3.53, Il. 11.740, Il. 13.173, 697 = Il. 15.336, Il. 21.88: Od. 4.569 Od. 7.313, Od. 11.270, 603.

    In pass., to be the wife of.

    With dat.: τοῦ θυγάτηρ ἔχεθʼ Ἕκτορι Il. 6.398.

    To have one as a husband: ἕξει μιν ἤματα πάντα Od. 6.281.

  • 32

    In reference to mental or bodily faculties, characteristics or conditions, to have or be characterized by: κυνὸς ὄμματα Il. 1.225, [γῆρας] Il. 4.316, τλήμονα θυμόν Il. 5.670. Cf. Il. 4.430, Il. 5.245, Il. 9.497, Il. 13.484, Il. 16.752, Il. 24.282, etc.: Od. 1.368, Od. 3.128, Od. 4.14, Od. 10.239, Od. 20.171, Od. 23.15, etc.

  • 33

    To have, suffer, be afflicted or affected by (something evil or painful): ἄχεα Il. 3.412, πόνον Il. 5.667, πένθος Il. 24.105. Cf. Il. 5.895, Il. 6.362, Il. 9.305, Il. 15.109 (accept, endure), Il. 19.133, etc.: Od. 1.34, Od. 4.650, Od. 7.218, Od. 8.529, Od. 11.167, Od. 13.423, Od. 18.73, etc.

    Sim.: ἕλκος ἔχοντα (suffering from it) Il. 11.834. Cf. Il. 16.517, Il. 19.49, 52.

  • 34

    To hold, manage: οἰήϊα Il. 19.43. Cf. Od. 3.281.

  • 35

    To set in array: λαόν Il. 9.708.

  • 36

    To carry on, wage (war) Il. 14.57, 100.

    Sim. in reference to strife: δῆριν ἔχουσιν Od. 24.515.

  • 37

    To manage, carry on, attend to, keep: πατρώϊα ἔργα Od. 2.22. Cf. Od. 4.737, Od. 6.183, Od. 7.68.

  • 38

    To keep (watch or guard): φυλακὰς ἔχον Il. 9.1, 471. Cf. Il. 10.515, Il. 13.10, Il. 14.135: Od. 8.285, 302.

  • 39

    To drive (horses): πεδίονδʼ ἔχον ἵππους Il. 3.263. Cf. Il. 5.230, 240, 752 = Il. 8.396, Il. 5.829, 841, Il. 8.139, 254, Il. 11.127, 513, 760, Il. 12.124, Il. 15.354, Il. 19.424, Il. 23.398, 423, 516.

    Absol., to drive: ἔχει ἀσφαλέως Il. 23.325. Cf. Il. 13.326, 679, Il. 15.448, Il. 16.378, Il. 23.401, 422, 466.

  • 40

    To steer (a ship) Od. 10.91, Od. 11.70.

    Absol., to steer or hold for a specified point: Πύλονδʼ ἔχον Od. 3.182.

  • 41

    With infin., to have the power, ability, means, wherewithal to do: οὐδὲ πόδεσσιν εἶχε στηρίξασθαι Il. 21.242. Cf. Il. 7.217, Il. 16.110: Od. 11.584, Od. 12.433, Od. 18.364.

    Absol.: οὔ πως εἶχεν (could effect nothing) Il. 17.354.

  • 42

    Of feelings, mental or bodily states or characteristics, or the like, to hold, affect, come to or upon, take hold of, possess, oppress: Δία οὐκ ἔχεν ὕπνος Il. 2.2, Μενέλαον ἔχε τρόμος Il. 10.25, οὓς ἔχε γῆρας Il. 18.515, ἄγη μʼ ἔχει Il. 21.221. Cf. Il. 3.342, Il. 9.2, 675, Il. 11.269, Il. 21.543, Il. 22.458, etc.: Od. 3.123, Od. 8.344, Od. 9.295, Od. 10.160, Od. 14.215, Od. 16.310, Od. 24.244, etc.

    Sim.: αὔτως σε κλέος ἔχει (attends upon you) Il. 17.143. Cf. Od. 1.95 = Od. 3.78.

    Of the operation of wine: οἶνός σʼ ἔχει φρένας Od. 18.331 = 391.

    In pass. construction: ἔχετʼ ἄσθματι Il. 15.10, Il. 16.109. Cf. Il. 22.409: Od. 8.182, Od. 17.318, Od. 18.123 = Od. 20.200, Od. 19.168.

• II

  Intrans.

• • 1

    To hold on, hold out, hold fast, hold or stand firm, persist: οὐκ ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν, ἀλλʼ ἔχον Il. 12.433. Cf. Il. 12.4, 184, 461, Il. 13.608, Il. 16.340, 740, Il. 20.398, Il. 23.720, Il. 24.27.

    Sim.: ἔκτοσθε ὀδόντες ἔχον (were fastened) Il. 10.264: σανίδες ἔχον (were in place, i.e. barred the way) Od. 23.42.

    With pple.: σοὶ χρὴ ἀρχοὺς λισσομένῳ ἐχέμεν Il. 5.492.

  • 2

    To bear up, remain firm, retain outward composure: πάρος ἔχε νωλεμὲς αἰεί Od. 16.191. Cf. Od. 19.494.

  • 3

    To hold its way: διʼ ὤμου ἔγχος ἔσχεν Il. 13.520 = Il. 14.452.

  • 4

    To make an attack: ἐπʼ αὐτῷ ἔχωμεν Od. 22.75 (cf. ἐπέχω 4).

  • 5

    To hold, reign: ὅτʼ ἐϋφροσύνη ἔχῃ κατὰ δῆμον Od. 9.6.

  • 6

    To stretch, extend: ῥίζαι ἑκὰς εἶχον Od. 12.435, κίονες ὑψόσʼ ἔχοντες (lofty) Od. 19.38.

  • 7

    To remain in a specified condition: οὐδέ οἱ ἔγχος ἔχʼ ἀτρέμας Il. 13.557. Cf. Od. 14.416.

    As copula: εὖ τοι κομιδὴ ἔχει Od. 24.245.

• III

  Middle (see also I.1).

• • 1

    To cling or stick: ἔχετʼ ἐμπεφυυῖα Il. 1.513. Cf. Od. 5.329, 433, Od. 12.433, 437, Od. 24.8.

    To cling to.

    With genit.: πέτρης ἔχετο Od. 5.429. Cf. Od. 9.435.

  • 2

    To hinge or depend: τοῦ δʼ ἐκ Φαιήκων ἔχεται κάρτος Od. 6.197. Cf. Od. 11.346.

    To hinge or depend upon.

    With genit.: σέο δʼ ἕξεται ὅττι κεν ἄρχῃ (you will have the credit of it) Il. 9.102.

  • 3
  • • a

      To be stopped or stayed: ἔσχετό οἱ φωνή Il. 17.696 = Il. 23.397: = Od. 4.705 = Od. 19.472.

      To come to a stand, halt, stop: στῆ ἄντα σχομένη Od. 6.141.

      Of a ship Od. 12.204.

    • b

      To be stopped in one’s or its course, to be held back or in check: σχέτο [ἔγχος] Il. 7.248, οὐδʼ ἔτι φασὶ (ἔφαντο) σχήσεσθαι Il. 9.235, Il. 12.107 (but in these two passages the word may refer to the Greeks in sense (6)): οὐδʼ ἔτι φασὶν Ἕκτορος μένος σχήσεσθαι Il. 17.639. Cf. Il. 20.272, Il. 21.345.

  • 4

    To put constraint on oneself, refrain, forbear, cease, let be: σχέο Il. 21.379. Cf. Il. 22.416: Od. 2.70, Od. 13.151, Od. 17.238.

    To restrain oneself from, refrain, forbear, cease from.

    With genit.: εἴ ποτʼ ἀϋτῆς σχοίατο Il. 2.98. Cf. Il. 3.84, Il. 9.655, Il. 13.630, 747, Il. 14.129, Il. 17.503: Od. 4.422, Od. 24.57.

    To restrain (one’s hands from evil): κακῶν ἄπο χεῖρας ἔχεσθαι Od. 22.316.

  • 5

    To be held or absorbed (cf. the pass. use under I.42): κηληθμῷ ἔσχοντο Od. 11.334 = Od. 13.2. Cf. Od. 11.279.

  • 6

    To hold out, hold one’s ground: ἔφαντʼ οὐκέτʼ Ἀχαιοὺς σχήσεσθαι Il. 12.126. Cf. Il. 16.501 = Il. 17.559.

    See also 3.b.

• IV

  With adverbs.

• • 1

    With ἀνά.

  • • a

      To lift up, raise: ἂν κεφαλὴν ἔσχεν Od. 17.291 (cf. ἀνέχω I.1).

    • b

      In mid., to restrain oneself, refrain from action: ἀνὰ δὲ σχέο Il. 7.110 (cf. ἀνέχω II.8).

  • 2

    With κατά.

  • • a

      To cover, enfold: ἔχεν κάτα γαῖα Il. 2.699 (cf. κατέχω 6).

    • b

      to contain, enfold, bound: κατὰ κόλπον ἐχούσας Il. 2.560.

    • c

      To restrain: κατὰ δʼ ἔσχεθε λαόν Od. 24.530 (cf. κατέχω 2).

    • d

      To hold down, oppress, afflict: κατά μιν γῆρας ἔχει Od. 11.497.

  • 3

    With παρά, to provide: παρά τε σχεῖν ὅσσα . . . Od. 23.50 (cf. παρέχω 1).

  • 4

    With ὑπό, in mid., to promise: ὑπό τʼ ἔσχετο καὶ κατένευσεν Il. 13.368 (cf. ὑπίσχομαι 1). Cf. Od. 4.525 (cf. ὑπίσχομαι2).

ἔχω (ἔχω, -εις, -ει, -ομεν, -οντι; ἔχω, -ῃ; ἔχων, -οντʼ(α), -οντες; -οισα, -οίσας; ἔχειν: impf. εἶχε, ἔχε(ν), ἔχον: fut. [ἕξω codd.], σχήσει codd., ἕξει; σχήσοι: aor. ἔσχε(ν), ἔσχετ[ε], ἔσχον; ἔσχεθε, σχέθον; σχέθοι; σχεθών; σχεῖν, σχεθέμεν: med. impf. εἴχετʼ(ο): aor. pro pass. σχόμεναι.)

• 1have, hold.
• 1 generally,
• • a have, possess, have in keeping (Πέλοψ) τύμβον ἀμφίπολον ἔχων O. 1.93 ὅθεν σπέρματος ἔχοντα ῥίζαν πρέπει τὸν Αἰνησιδάμου (Aristarchus: ἔχοντι codd.) O. 2.46 εἰ δέ μιν (= ὄλβον) ἔχων τις οἶδεν τὸ μέλλον O. 2.56 Ῥέας ὑπέρτατον ἐχοίσας θρόνον O. 2.77 καὶ τοὶ γὰρ αἰθοίσας ἔχοντες σπέρμʼ ἀνέβαν φλογὸς οὔ O. 7.48 ἀπάτερθε δʼ ἔχον διὰ γαῖαν τρίχα δασσάμενοι πατρωίαν ἀστέων μοίρας O. 7.74 τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν P. 2.57 λέγονται μὰν βροτῶν ὄλβον ὑπέρτατον οἳ σχεῖν P. 3.89 μακάριος, ὃς ἔχεις καὶ πεδὰ μέγαν κάματον λόγων φερτάτων μναμήιʼ P. 5.46 Ἡσυχία βουλᾶν τε καὶ πολέμων ἔχοισα κλαῗδας ὑπερτάτας P. 8.4 Μεγάροις δʼ ἔχεις γέρας P. 8.78 οὐκ ἔραμαι πολὺν ἐν μεγάρῳ πλοῦτον κατακρύψαις ἔχειν N. 1.31 ἐν τεμένεσσι δόμον ἔχει τεοῖς N. 7.94 παίδων δὲ παῖδες ἔχοιεν αἰεὶ γέρας τό περ νῦν N. 7.100 εἰ δέ τις ὄλβον ἔχων μορφᾷ παραμεύσεται ἄλλους N. 11.13 πάντʼ ἔχεις, εἴ σε τούτων μοῖρʼ ἐφίκοιτο καλῶν I. 5.14 πολλὰ μὲν ἀρτιεπὴς γλῶσσά μοι τοξεύματʼ ἔχει περὶ κείνων κελαδέσαι I. 5.47 “μέγαν ἄλλοθι κλᾶρον ἔχω; Pae. 4.48 ὁ δὲ μηδὲν ἔχων ὑπὸ σιγᾷ μελαίνᾳ κάρα κέκρυπται Παρθ. 1. 9. as epexeg. inf., ἑτοῖμον ἀνεφρόντισεν γάμον Πισάτα παρὰ πατρὸς εὔδοξον Ἱπποδάμειαν σχεθέμεν O. 1.71 καὶ τὸ λοιπὸν ὁμοῖα, Κρονίδαι μάκαρες, διδοῖτʼ ἐπʼ ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς ἔχειν P. 5.120 ἀλλά νιν εὑροῖσʼ ἀνδράσι θνατοῖς ἔχειν, ὠνύμασεν κεφαλᾶν πολλᾶν νόμον P. 12.22
  • b hold (in oneʼs grip) ἔμπα, καίπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα μέσσον, ἀντίτεινʼ ἐπιβουλίᾳ N. 4.36 σχεθών νιν ἐπὶ δεξιὰ χειρὸς (Elmsley: σχέθων codd.: ἐνδεξιωσάμενος πατέρα interpr. Schr.) P. 6.19
  • c support ἂν δʼ ἐπικράνοις σχέθον πέτραν ἀδαμαντοπέδιλοι κίονες fr. 33d. 7.
• 2
• • a rule over ὦ Κρόνου παῖ, ὃς Αἴτναν ἔχεις O. 4.6 Ἑρμᾶν ὃς ἀγῶνας ἔχει μοιράν τʼ ἀέθλων O. 6.79 ἔχει τέ μιν ὀξειᾶν ὁ γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ O. 7.70 ἀτὰρ Αἴας Σαλαμῖνʼ ἔχει πατρῴαν N. 4.48
  • b dwell in πόλιν· ἔχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι P. 5.82 “ποίας δʼ ἀποσπασθεῖσα φύτλας ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων;” P. 9.34
• 3
• • a contain, preserve τό σφʼ ἔχει κυπαρίσσινον μέλαθρον P. 5.39
  • b enfold ἐσθὰς δʼ ἀμφοτέρα μιν ἔχεν P. 4.79
  • c = φέρω, bear of a pregnant woman. ἔχεν δὲ σπέρμα μέγιστον ἄλοχος O. 9.61
• 4 = κατέχω.
• • a restrain, check τὸν μονοκρήπιδα πάντως ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν μεγάλᾳ P. 4.75 τὸ πεπρωμένον οὐ πῦρ οὐ σιδάρεον σχήσει τεῖχος (ἔσχε coni. Schr.) fr. 232.
  • b hold back, prevent c. inf. ἐλπίδες δʼ ὀκνηρότεραι γονέων παιδὸς βίαν ἔσχον ἐν Πυθῶνι πειρᾶσθαι καὶ Ὀλυμπίᾳ ἀέθλων N. 11.23
  • c prevent c. part. ἦλθʼ ἀνὴρ τὰν πυροφόρον Λιβύαν, κρανίοις ὄφρα ξένων ναὸν Ποσειδάωνος ἐρέφοντα σχέθοι I. 4.54
• 5 = παρέχω.
• • a provide ἐν Μεγάροισίν τʼ οὐχ ἕτερον λιθίνα ψᾶφος ἔχει λόγον O. 7.87 ὁ γὰρ καιρὸς πρὸς ἀνθρώπων βραχὺ μέτρον ἔχει P. 4.286 ὁ δὲ καιρὸς ὁμοίως παντὸς ἔχει κορυφάν P. 9.79 ἴστε μὰν Αἴαντος ἀλκάν, φοίνιον τὰν ὀψίᾳ ἐν νυκτὶ ταμὼν περὶ ᾧ φασγάνῳ μομφὰν ἔχει παίδεσσιν Ἑλλάνων (v. μομφά; cf. fr. 359) I. 4.36
  • b keep c. dupl. acc., pr. adj., simm. Μοῖρʼ, ἅ τε πατρώιον τῶνδʼ ἔχει τὸν εὔφρονα πότμον O. 2.36 ὃν πατὴρ ἔχει μέγας ἑτοῖμον αὐτῷ πάρεδρον O. 2.76 οὐδʼ Ἀίδας ἀκινήταν ἔχε ῥάβδον O. 9.33 καλὰ γινώσκοντʼ ἐκτὸς ἔχειν πόδα P. 4.289 cf. ἴστω γὰρ ἐν τούτῳ πεδίλῳ δαιμόνιον πόδʼ ἔχων Σωστράτου υἱός O. 6.8 ἔχει συγγενὴς ὀφθαλμὸς αἰδοιότατον γέρας τεᾷ τοῦτο μειγνύμενον φρενί (keeps this as a revered honour v. ὀφθαλμός) P. 5.17 in tmesis, ἀπὸ πάμπαν ἀδίκων ἔχειν ψυχάν (v. ἀπέχω) O. 2.69
• 6
• • a of non physical things, have, enjoy ὁ νικῶν ἔχει μελιτόεσσαν εὐδίαν O. 1.98 θεὸς τεαῖσι μήδεται ἔχων τοῦτο κᾶδος, Ἱέρων, μερίμναισιν O. 1.107 δόξαν ἔχω τινʼ ἐπὶ γλώσσᾳ λιγυρᾶς ἀκόνας O. 6.82 Πυθοῖ τʼ ἔχει σταδίου τιμὰν O. 13.37 Χίρωνα νόον ἔχοντʼ ἀνδρῶν φίλον P. 3.5 ἐλπίδʼ ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν P. 3.111 τελέαν δʼ ἔχει δόξαν ἀπʼ ἀρχᾶς P. 8.24 πέταται ὑποπτέροις ἀνορέαις, ἔχων κρέσσονα πλούτου μέριμναν P. 8.91 “μόχθου καθύπερθε νεᾶνις ἦτορ ἔχοισα” P. 9.32 τῶν δʼ ἕκαστος ὀρούει, τυχών κεν ἀρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός P. 10.62 ἐν παισὶ νέοισι παῖς, ἐν ἀνδράσιν ἀνήρ, τρίτον ἐν παλαιτέροισι, μέρος ἕκαστον οἷον ἔχομεν βρότεον ἔθνος N. 3.73 ἔχω γονάτων ὁρμὰν ἐλαφράν (byz.: ἕξω codd.) N. 5.20 ἕπομαι δὲ καὶ αὐτὸς ἔχων μελέταν N. 6.54 τυφλὸν δʼ ἔχει ἦτορ ὅμιλος ἀνδρῶν ὁ πλεῖστος N. 7.23 κτεάνωνψυχὰς ἔχοντες κρέσσονας ἄνδρες N. 9.32 βραχύ μοι στόμα πάντʼ ἀναγήσασθʼ ὅσων Ἀργεῖον ἔχει τέμενος μοῖραν ἐσλῶν N. 10.19 βραχὺ μέτρον ἔχων ὕμνος I. 1.62 ὅστις ἐὼν καλὸς εἶχεν Ἀφροδίτας ὀπώραν I. 2.4 ἐν δὲ Θήβαις ἱπποσόας Ἰόλαος γέρας ἔχει I. 5.33 τί ἔλπεαι σοφίαν ἔμμεν, ἃν ὀλίγον τοι ἀνὴρ ὑπὲρ ἀνδρὸς ἴσχει; (unus cod. Stobaei: ἰσχύει rell.: ἔχειν Clem. Alex.) fr. 61. 2. and so, ἔχει θαλίας καὶ πόλις holds, celebrates O. 7.93
  • b = πάσχω, have, be subject to ἔχει δʼ ἀπάλαμον βίον τοῦτον ἐμπεδόμοχθον O. 1.59 ἅλιον ἔχοντες, ἀπονέστερον ἐσλοὶ δέκονται βίοτον O. 2.62 ἅτε γὰρ ἐννάλιον πόνον ἐχοίσας βαθὺ σκευᾶς ἑτέρας, ἀβάπτιστος εἶμι (v. l. ὀχοίσας) P. 2.79 ἔσχε τοι ταύταν μεγάλαν ἀυάταν καλλιπέπλου λῆμα Κορωνίδος P. 3.24 χαρίεντα δʼ ἕξει πόνον χώρας ἄγαλμα (? i. e. ὕμνος) N. 3.12 πεῖραν ἔχοντες οἴκαδε κλυτοκάρπων οὐ νέοντʼ ἄνευ στεφάνων N. 4.76 ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ σκότον πολὺν ὕμνων ἔχοντι δεόμεναι N. 7.13 κόρον δʼ ἔχει καὶ μέλι καὶ τὰ τέρπν ἄνθεʼ Ἀφροδίσια N. 7.52 ἔνθʼ ἄριστοι ἔσχον πολέμοιο νεῖκος I. 7.36 ἐπαγορίαν ἔχει (ἐπίμωμός ἐστι interpr. Hesych.) ?fr. 359.
• 7 possess, sway τῶν νιν γλυκὺς ἵμερος ἔσχεν O. 3.33 ἔρως γὰρ ἔχεν (sc. αὐτούς: ἔσχεν cod., corr. Er. Schmid) I. 8.29 med. aor. pro pass., δεί]ματι σχόμεναι φύγον[ (sc. ἀμφίπολοι) Pae. 20.17
• 8 have in mind, know εἴ τινʼ ἔχει λόγον ἀνθρώπων πέρι O. 8.4 εἰ δὲ νόῳ τις ἔχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν P. 3.103 ὃς δὲ διδάκτʼ ἔχει, ψεφεννὸς ἀνὴρ ἄλλοτʼ ἄλλα πνέων οὔ ποτʼ ἀτρεκεῖ κατέβα ποδί N. 3.41 λεγόμενον δὲ τοῦτο προτέρων ἔπος ἔχω N. 3.53
• 9 acquire, get oneself (aor. only, but v. P. 2.30) Πισάτα παρὰ πατρὸς εὔδοξον Ἱπποδάμειαν σχεθέμεν O. 1.71 ἱερὸν ἔσχον οἴκημα ποταμοῦ O. 2.9 Ἄργει τʼ ἔσχεθε κῦδος ἀνδρῶν O. 9.88 ἔσχον δʼ Ἀμύκλας ὄλβιοι Πινδόθεν ὀρνύμενοι P. 1.65 [ἐξαίρετον ἔχε μόχθον (Th. Mag.: ἔσχε codd.: ἕλε Mosch) P. 2.30] (Ἀρκεσίλαν) ἔχοντα Πυθωνόθεν τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν μέλος χαρίεν P. 5.105 σὺν δʼ ἀέθλοις ἐκέλευσεν διακρῖναι ποδῶν, ἅντινα σχήσοι τις ἡρώων (σχήσει v. l.) P. 9.116 Ὀλυμπίᾳ τʼ ἀγώνων πολυφάτων ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις P. 11.48 Οὐλία παῖς ἔνθα νικάσαις δὶς ἔσχεν Θεαῖος εὐφόρων λάθαν πόνων N. 10.24 ὕπατον δʼ ἔσχεν Πίσα Ἡρακλέος τεθμόν N. 10.32 μακρὰ δισκήσαις ἀκοντίσσαιμι τοσοῦθʼ, ὅσον ὀργὰν Ξεινοκράτης ὑπὲρ ἀνθρώπων γλυκεῖαν ἔσχεν I. 2.37 ἐρικυδέα τʼ ἔσχον Δᾶλον Pae. 5.39 Μοῖσαι, τοῦτον ἔσχετ[ε τεθ]μόν Pae. 6.57
• 10 be able c. inf. ἔχω καλά τε φράσαι O. 13.11 τὺ δὲ σάφα νιν ἔχεις ἐλευθέρᾳ φρενὶ πεπαρεῖν P. 2.57 οὐκ ἔχω εἰπεῖν τίνι τοῦτο Μοῖρα τέλος ἔμπεδον ὤρεξε N. 7.56, cf. I. 5.47
• 11 intrans.,
• • a c. adv., fare ἠὺ δʼ ἔχοντες σοφοὶ καὶ πολίταις ἔδοξαν ἔμμεν (Hermann: εὖ δʼ(ὲ) ἔχοντες codd.: εὖ δὲ τυχόντες Boeckh) O. 5.16
  • b without adv., keep, stay ἥμερον ὄφρα κατʼ οἶκον ὁ Φοίνιξ ὁ Τυρσανῶν τʼ ἀλαλατὸς ἔχῃ P. 1.72 v. E. Fraenkel, Horace, 279, 3.
• 12 med., c. gen.,
• • a cling to, be held by δράκοντος δʼ εἴχετο λαβροτατᾶν γενύων (sc. δέρμα λαμπρόν) P. 4.244
  • b met., lay hold of, set oneself to εἴχετʼ ἔργου (sc. Ἰάσων) P. 4.233
• 13 frag. εἶχε Πα. 7C. a. 3. ]σχήσει πολι[ Pae. 21.17 τί κέ τις ἐσχ[ Δ. 4b. 11. ]ν ἰων ἕχον[ ?fr. 345. 12.

ἔχω , subj. 2 sing. ἔχῃσθα, ipf. εἶχον, ἔχον, iter. ἔχεσκον, fut. ἕξω, σχήσω, aor. ἔσχον, inf. σχέμεν, mid. fut. ἕξεται, σχήσεσθε, aor. ἐσχόμην, imp. σχέο, par allel forms of aor. act. ἔσχεθον, σχεθέειν: hold, have. —I. act. (and pass.) —(1) trans., hold, in the hands, Il. 1.14; or in any way or direction, hence ‘wear,’ Il. 13.163, Il. 23.136, Il. 16.763, Od. 19.225; ‘hold up,’ ‘support,’ Od. 1.53; ‘hold back,’ ‘stop,’ Il. 4.302, Il. 12.456; and similarly of holding something to a course, ‘guide,’ ‘steer,’ a ship, horses, Od. 9.279, Il. 13.326; met., of holding watch, holding under oneʼs protection, I 1, Il. 24.730; also have, keep, esp. ‘have to wife,’ Od. 4.569; as oneʼs abode, ‘inhabit,’ Il. 5.890; under oneʼs authority, Od. 2.22; and w. inf., ‘be able,’ Il. 16.110, Od. 12.433. Pass., Il. 7.102.—(2) intrans., hold still, or in some position, ἕξω, ὡς λίθος, Od. 19.494; also of motion, direction, ἔγχος ἔσχε διʼ ὤμου, simply giving verbal force to the prep. διά, Il. 13.520; freq. w. an adv., ῥίζαι ἑκὰς εἶχον, were ‘far reaching,’ Od. 12.435; εὖ ἔχει, ‘it is well,’ Od. 24.245; answering to the trans. use w. νῆα, ἵππους, but without object, ‘steer,’ ‘drive,’ Od. 3.182, Il. 23.401; and similarly where no object can be thought of, ἐπὶ δʼ αὐτῷ πάντες ἔχωμεν, ‘have at him,’ Od. 22.75.—II. mid., hold something for oneself, or of oneʼs own, hold fast, hold still, cease from, hold on to something (τινός); ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, ‘before her cheeks,’ Od. 1.334, Il. 20.262; ἔχεο κρατερῶς, Il. 16.501; τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς, Od. 12.433; ἔσχετο φωνή, ‘stuck,’ ‘stopped,’ Il. 17.696, Il. 21.345; w. gen., Il. 2.98; metaph., ‘depend on,’ σέο ἕξεται, Il. 9.102, Od. 6.197, Od. 11.346.

ἔχω for the poet. form ἔσχεθον v. *σχέθω the aor2 mid. is also used in pass. sense.

• ATrans., in two senses, to have or to hold:
• • Ito have, possess, Hom., etc.; ὁ ἔχων a wealthy man, Soph.; οἱ οὐκ ἔχοντες the poor, Eur.:—c. gen. partit., μαντικῆς ἔχ. τέχνης Soph.:—Pass. to be possessed by, belong to, τινι Il.
  • • 2to have charge of, keep, πύλας Il.; φυλακὰς ἔχον kept watch, Il., etc.
    • 3c. acc. loci, to dwell in, inhabit, haunt, Hom., etc.
    • 4to have to wife, Hom., etc.
    • 5to have in oneʼs house, to entertain, Od.
    • 6the pres. part. is joined with a Verb, ἔχων ἀτίταλλε kept and made much of, i. e. kept with special care, Il.; ὃς ἂν ἥκηι ἔχων στρατόν whoever may have come with an army, Hdt.
    • 7of Habits or Conditions, γῆρας ἔχ., periphr. for γηράσκειν, Od.
    • 8like Lat. teneo, to know, understand, Il., Aesch.; ἔχεις τι; tenes? dʼ ye understand? Ar.
    • 9to involve, imply, give cause for, ἀγανάκτησιν Thuc.
• 10ἔχειν σταθμόν to weigh so much, Hdt.
• • IIto hold, Hom., etc.; ἔχ. ἐν χερσίν Hdt.; μετὰ χερσίν Il.; διὰ χειρός Soph., etc.
  • • 2to hold fast, ἔχειν τινὰ χειρός, ποδός to hold him by the hand, by the foot, Il.; ἔχειν τινὰ μέσον to grip one by the middle, of wrestlers, Ar.
    • 3of a woman, to be pregnant, Lat. utero gestare, Hdt.; ἐν γαστρὶ ἔχειν Hdt.
    • 4to hold out, bear up against, support, sustain an attack, Lat. sustinere; in which sense Hom. uses fut. σχήσω, σχήσομαι.
    • 5to hold fast, keep close, as bars do a gate, Il.: to enclose, Hom.
    • 6to hold or keep in a certain direction, like ἐπέχω, ὀϊστὸν ἔχε he aimed it, Il.; of horses or ships, to guide, drive, steer, Il.; then absol., τῆι ῥʼ ἔχε that way he held his course, Il.:—also to put in, land, εἰς or πρὸς τόπον Hdt.; δεῦρο νοῦν ἔχε attend to this, Eur.; πρός τι τὸν νοῦν ἔχ. Thuc.
    • 7to hold in, stay, keep back, ἵππους Il., etc.; οὐ σχήσει χεῖρας will not withhold his hands, Od.; ὀδύνας ἔχ. to allay, assuage them, Il., etc.
    • 8to keep away from, c. gen. rei, τινὰ ἀγοράων, νεῶν Il.:—in Attic to stop or hinder from doing, τοῦ μὴ καταδῦναι Xen.; ἔσχον μὴ κατανεῖν Eur.
    • 9to keep back, withhold a thing, χρήματα Od., etc.
• 10to hold in guard, keep safe, protect, Il.
• • IIIc. inf. to have means or power to do, to be able, c. inf., Hom., etc.:—with inf. omitted, οὔπως εἶχε he could not, Il.
  • • 2after Hom., οὐκ ἔχω ὅπως I know not how, etc., Soph., etc.; οὐκ ἔχω ὅ τι χρὴ λέγειν Xen.
• Bintr. to hold oneself, to keep so and so, ἕξω, ὡς ὅτε τις λίθος . . I will hold fast, as a stone . ., Od.; σχὲς οὗπερ εἶ keep where thou art, Soph.; ἔχειν κατὰ χώραν to keep in oneʼs place, Ar., etc.; διὰ φυλακῆς ἔχειν to keep on oneʼs guard, Thuc.
• • • 2c. gen. to keep from, πολέμου Thuc.
    • 3c. gen., also, to take part in, have to do with, τέχνης Soph.: to be engaged or busy, ἀμφί τι Aesch.; περί τι Xen.
  • IIsimply to be, often with Advs. of manner, εὖ ἔχει Od.; καλῶς ἔχει, κακῶς ἔχει, Lat. bene habet, male habet, it is going on well, Attic; οὕτως ἔχει so the case stands, Ar., etc.:—a gen. modi is often added, εὖ ἔχειν τινός to be well off for a thing, abound in it, Hdt.; ὡς ποδῶν εἶχον as fast as they could go, Hdt.; ὥς τις εὐνοίας ἢ μνήμης ἔχοι as each man felt disposed or remembered, Thuc.
  • IIIto lead towards, ἐπὶ τὸν ποταμόν Hdt.; ἔχ. εἴς τι, to point towards, tend towards, Hdt.; τὸ ἐς Ἀργείους ἔχον what concerns them, Hdt.; also, ἔπʼ ὅσον ἔποψις εἶχε so far as the view extended, Hdt.
  • • 2ἐπί τινι ἔχειν to have hostile feelings towards . ., Hdt., Soph.
  • IVafter Hom., ἔχω is joined with aor. part. of another Verb, κρύψαντες ἔχουσι for κεκρύφασι, Hes.; ἀποκληΐσας ἔχεις for ἀποκέκλεικας, Hdt.;—sometimes it gives a pres. sense to the aor., as, θαυμάσας ἔχω I am in a state of wonderment, Soph.; ὅς σφε νῦν ἀτιμάσας ἔχει who now treats her with dishonour, Eur.
  • • 2the part. ἔχων, with the pres., adds a notion of duration, as, τί κυπτάζεις ἔχων; why do you keep poking about there? Ar.; φλυαρεῖς, ληρεῖς ἔχων you keep chattering, trifling, Plat.
    • 3pleonast., ἐστὶν ἔχον ἔχει, Hdt.; εστὶν ἀναγκαίως ἔχον ἔχει ἀναγκαίως, Aesch.
• CMid. to hold on by, cling to, c. gen., Hom., etc.
• • • 2metaph. to cleave or cling to, ἔργου Hdt.; ἐλπίδος Eur.; τῆς αὐτῆς γνώμης Thuc.: to lay claim to a thing, Hdt.; to be zealous for, μάχης Soph.
    • 3to come next to, follow closely, Xen.; τῆς πληγῆς ἔχεται follows up the blow, Dem.:—of peoples or places, to be close, touch, border on, τινος Hdt., etc.; οἱ ἐχόμενοι the neighbouring people, Hdt.: of Time, τὸ ἐχόμενον ἔτος the next year, Thuc.
    • 4to depend on, τινος or ἔκ τινος Hom.
    • 5to pertain to, τινος Hdt.
  • IIto bear or hold for oneself, Hom.
  • IIIto maintain oneself, hold oneʼs ground, Il.
  • • 2c. acc. to keep off from oneself, repel, Il.
  • IVto stop oneself, stop, Il.:— to keep oneself back, abstain or refrain from, Hom., etc.