ἑλικάστερος
ἑλικάστερος, with circling orbit
ἑλῐκ-άστερος, ον,
- with circling orbit, epith. of the moon, Man. 4.224.
de órbita circular
ἑλικ·άστερος, ος, ον [ῐ] ἑλ. σεληναίη, Man. 4, 224, l’astre lunaire, c. à d. la lune qui accomplit son évolution.
Étym. ἕ. ἀστήρ.