ἑλικός
ἑλικός, eddying
ἑλῐκός, ή, όν,
- eddying, of water, Call. Fr. 290 (Sup.); χορεία Hymn.Is. 155.
I
1 que forma remolinos o meandros
Αἴσηπον ἔχεις, ἑλικώτατον ὕδωρ
• pero c. otras interpr. de los escoliastas y lexicógrafos tard. negro Sch.Er.Il.1.98b, Eust.57.2, 905.45, Zonar.s.u.
• o brillante Zonar.s.u.
2 que gira en círculo
χορεία
ἑ. δρόμος
del curso de los astros
3 retorcido, rizado Hsch.s.u. (πλόκαμοι)
II subst.
1 bot. ὁ ἑ. otro n. del asfódelo Hsch.
2 τὸ ἐ. pupila Eust.l.c.
ἑλικός, ή, όν [ῐ] qui s’enroule ou se recourbe, sinueux, au sup. -ώτατος, Call. fr. 290.
Étym. cf. ἕλιξ.
ἑλικός, sich windend, wirbelnd, Call. frg. 290.