ἑλικαυγής
ἑλικαυγής, with circling rays
ἑλῐκ-αυγής, ές,
- with circling rays, κύκλος, of the sun, Orph. Fr. 236.1; of the moon, Cat.Cod.Astr. 1.173.
de brillante círculo
Σελήνη
κύκλος
ἑλικ·αυγής, ής, ές [ῐ] dont le cercle lumineux accomplit son évolution, Orph. fr. 7, 25.
Étym. ἑ. αὐγή.
ἑλικαυγής, strahlenschwingend, Orph. frg. 7.25.