ἑπτάπυργος
ἑπτάπυργος, seven-towered
ἑπτά-πυργος, ον,
- seven-towered, of Boeotian Thebes, E. Ph. 245 (lyr.), etc.: metaph., εὐλογιστία LXX 4 Ma. 13.7.
ἑπτά·πυργος, ος, ον [ᾰ] à sept tours, Eur. Ph. 245.
Étym. ἑ. πύργος.
ἑπτάπυργος, siebentürmig, das böotische Theben, Eur. Phoen. 1058 u. oft.
ἑπτάπυργος
ἑπτά-πυργος, ον
- seven-towered, of Thebes, Eur., etc.