ἑπτάσημος
ἑπτάσημος, of seven times
ἑπτά-σημος [ᾰ], ον,
- of seven times, in metre, συζυγίαι Heph. 11.5, cf. 12.1, Aristid.Quint. 1.14.
ἑπτά·σημος, ος, ον [ᾰ] à sept temps, t. de pros. Héph. 3, 3 ; 11, 9 ; 12, 1 ; A. Quint. p. 35.
Étym. ἑ. σῆμα.
ἑπτάσημος, siebenzeitig, Hephaest.