ἑπτάπορος
ἑπτάπορος, with seven paths
ἑπτά-πορος, ον,
- with seven tracks or paths, τείρεα, of the planets, h.Hom. 8.7; Πλειάς or Πελειάς, E. IA 7, Or. 1005 (both anap.); Πληϊὰς ἑ. Epigr.Gr. 223.4 (Milet.); seven-mouthed, of the Nile, Mosch. 2.51, D.P. 264.
ἑπτά·πορος, ος, ον [ᾰ] à sept directions :
1 à sept étoiles, en parl. de planètes, Hh. Mars 7 ; ou des Pléiades, Eur. I.A. 7, Or. 1005, Rhes. 529 ; Anth. 7, 748 ||
2 à sept embouchures, en parl. du Nil, Mosch. 2, 51 ; DP. 264.
Étym. ἑ. πόρος.
ἑπτάπορος, mit sieben Bahnen, die Plejaden, H.h. 7.7 ; Eur. I.A. 7, Or. 1005 ; Antip.Sid. 51 (VII.7481 ; sieben Ausflüsse habend, der Nil, Nonn. D.
ἑπτάπορος
ἑπτά-πορος, ον
- with seven paths, of the Pleiads, Eur.