ἑπτάπεκτος
ἑπτά-πεκτος· ἡ βαθείας τρίχας ἔχουσα, Hsch. (-ιος cod.), cf. Suid.; ἡ δυναμένη ἑπτάκις τμηθῆναι, EM 368.11.
ἑπτά·πεκτος, ος, ον [ᾰ] tondu sept fois, Procl.
Étym. ἑ. πέκω.
ἑπτάπεκτος, siebenmal geschoren, αἴξ, ein dem Homer zugeschriebenes Scherzgedicht, VLL.