ἑπτάπλευρος
ἑπτάπλευρος, having seven ribs
ἑπτά-πλευρος, ον,
- having seven ribs, Arist. HA 493b15.
- II ἑπτά-πλευρον, τό, = ἀρνόγλωσσον, Dsc. 2.126.
ἑπτά·πλευρος, ος, ον, à sept côtés ou côtes, Arstt. H.A. 1, 15, 1 ; τὸ ἑπτάπλευρον, Diosc. 2, 153, plantain, plante.
Étym. ἑ. πλευρά.
ἑπτάπλευρος, siebenseitig, siebenrippig, Arist. H.A. 1.15 ; τὸ ἑπτάπλευρον, eine Pflanze, plantago, Diosc.