Logeion | ἑπτάτονος

ἑπτά-τονος, ον,

seven-toned, φόρμιγξ Terp. 5; γᾶρυς B. Scol.Oxy. 1361 Fr. 1.2; λύρα Ion Eleg.3.3; χέλυς E. Alc. 446 (lyr.).

ἑπτά·τονος, ος, ον [ᾰ] à sept tons ou cordes, Eur. Alc. 446.

Étym. ἑ. τόνος.

ἑπτά-τονος -ον met zeven tonen.

ἑπτάτονος, siebentönig, χέλυς Eur. Alc. 446 Here. Für. 683 ; λύρα I.A. 1129 ; sp.D., z.B. Nonn. D. 38.303.

ἑπτάτονος ἑπτά-τονος, ον

Menu