ἑπτάχορδος
ἑπτάχορδος, seven-stringed
ἑπτά-χορδος, ον,
- seven-stringed, ἁρμονίαι Arist. Pr. 919b21, al., cf. Nicom. Harm. 3.
ἑπτά·χορδος, ος, ον [ᾰ] à sept cordes, Arstt. Probl. 19, 25, etc.
Étym. ἑ. χορδή.
ἑπτάχορδος, siebensaitig, Nicom. arithm.