ἑτεροιωτικός
ἑτεροιωτικός, alterative
ἑτεροι-ωτικός, ή, όν,
- alterative, ἡ τερατολογουμένη -ωτική, of Chrysippus’ theory of sensation (cf. ἑτεροίωσις), Stoic. 1.108.
ἑτεροιωτικός, ή, όν, apte à se transformer, Sext. P. 2, 70.
Étym. ἑτεροιόω.
ἑτεροιωτικός, verändernd, umgestaltend, δύναμις Sext.Emp. Pyrrh. 2.70.