ἑτεροῖος
ἑτεροῖος, of a different kind
ἑτεροῖ-ος, α, ον, Ep. ἑτερ-οίϊος, η, ον, D.P. 1180:—
- of a different kind, diverse, Hdt. 1.99, al.; τὰ ἑ. οὐκ ἀλλοῖα; Pl. Prm. 161a, al.; τί φαίνεται ἑτεροῖον διανοηθεὶς ὁ ἰητρὸς ἢ . .; Hp. VM 7; ἑ. τινός ib. 9; unusual, strange, Id. Acut. 6; φωναί Phld. Po. 994 Fr. 10. Adv. -οίως, διαιτηθῆναι Hp. Acut. 39, cf. Gal. 2.219.
- II diversified, differentiated, κόσμος, ἀριθμός, Dam. Pr. 194, 204.
- III different from what should be, untoward, ἤν τι ἑ. ἀποβαίνῃ Luc. JTr. 32.
ἑτεροῖος, α, ον :
1 différent, autre, d’autre sorte, Hdt. 1, 99 ; 2, 35 ; 4, 62 ; ἐ. τινος, Hpc. V. med. 11, différent de qqn ou de qqe ch. ; ἑτ. ἤ, Hpc. V. med. 10, autre que ||
2 extraordinaire, étrange, Hpc. Acut. 384.
Étym. ἕτερος.
ἑτεροῖος, α, ον
- of a different kind, Hdt.