ἑτερόζυξ
ἑτερόζυξ, yoked singly, without its yokefellow
ἑτερό-ζυξ, ῠγος, ὁ, ἡ,
- yoked singly, without its yokefellow, metaph., μήτε τὴν πόλιν ἑτερόζυγα περιιδεῖν γεγενημένην Cimon ap. Plu. Cim. 16.
- II = foreg. II, Nonn. D. 5.148.
ἑτερό·ζυξ, υγος (ὁ, ἡ) [ῠγ]
1 qui a perdu son compagnon de joug, c. à d. dépareillé, qui n’a plus d’égal ou de rival, Ion (Plut. Cim. 16) ; cf. μονόζυξ ||
2 attelé avec un autre, double, Nonn. D. 5, 148.
Étym. ἕ. ζυγόν.
ἑτερόζυξ, υγος, eigtl. = ἑτερόζυγος, einspännig, wo das Mitgespann fehlt ; übertr., πόλις, eine der Schwesterstadt beraubte Stadt, Ion bei Plut. Cim. 16 (s. μονόζυξ). – Bei Nonn. D. 12.32 u. öfter = doppelt.
ἑτερόζυξ
ἑτερό-ζυξ, ῠγος, ὁ,
ζυγῆναι
- yoked singly, without its yokefellow, metaph., Ion ap. Plut.