ἔδω
ἔδω, to eat
- eat, εἰωθότες ἔδμεναι ἄδην Il. 5.203; ὅσσα τοι ἐκπέποται καὶ ἐδήδοται Od. 22.56; of worms, Il. 22.509, cf. Od. 21.395; κύτισόν τε καὶ αἴγιλον αἶγες ἔδοντι Theoc. 5.128.—Rare in Com., Alc.Com. 36, Eub. 28; also E. Cyc. 245.
- II eat up, devour, esp. in phrases, βίοτον καὶ κτήματα, οἶκον, χρήματα ἔ., Od. 2.123, 16.431, 389; ἡμέτερον κάματον νήποινον ἔδουσι 14.417.
- III metaph., καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες 9.75, cf. 10.379, Il. 24.129, Semon. 1.24 (s.v.l.).
I comer de hombres y de dioses
ἡμέτεροι βασιλῆες ἔδουσί τε πίονα μῆλα
(ὃς θνητός) ἔδοι Δημήτερος ἀκτήν
(Ἀστυάναξ) μυελὸν οἶον ἔδεσκε καὶ οἰῶν πίονα δημόν
ὄψα
σύας σιάλους
νέκταρ τ' ἀμβροσίην τε, τά περ θεοὶ αὐτοὶ ἔδουσι
δούλιον ἄρτον ἔδων
ἀρούρης καρπόν
μὴ κέρα ἶπες ἔδοιεν
no fuera que la carcoma hubiera roído el cuernoἵπποι χλωρὰν ψαλάκανθαν ἔδουσιν
κύτισόν τε καὶ αἴγιλον αἶγες ἔδοντι
ἢν τοὺς καρποὺς ἀκρίδων ἔδηται
εἰωθότες ἔδμεναι ἅδην
de caballos
II fig.
1 comerse, dilapidar, aprovecharse c. ac. de cualquier tipo de bienes
ἄλλοι δ' ἡμέτερον κάματον νήποινον ἔδουσιν
otros se comen nuestro esfuerzo sin retribuciónμή οἱ χρήματ' ... ἔδωμεν
τοῦ νῦν οἶκον ἄτιμον ἔδεις
κτήματ' ἔδον
2 consumir, corroer c. ac. del lugar donde se sitúan los sentimientos o las funciones intelectuales
τέο μέχρις ... σὴν ἔδεαι κραδίην
καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες
θυμὸν ἔδων
ἔδω δ' ἐμαυτὸν † ὡς πουλύπους
•Pres. tem. secundario rel. het. edmi, ai. ádmi, lat. edo, etc. < *H1ed-.
Infin. ἔδμεναι Il. 4.345, Il. 5.203, Il. 13.36, Il. 22.347: Od. 9.476, Od. 10.243, Od. 14.42, Od. 16.84, Od. 17.260, Od. 20.214.
3 sing. pa. iterative ἔδεσκε Il. 22.501.
Pf. pple. ἐδηδώς Il. 17.542.
Subj. mid. (in fut. sense) ἔδομαι Od. 9.369.
2 sing. ἔδεαι Il. 24.129.
3 pl. ἔδονται Il. 4.237, Il. 16.836, Il. 18.271, 283, Il. 22.509: Od. 2.123, Od. 22.30.
3 sing. pf. pass. ἐδήδοται Od. 22.56 (written also ἐδήδεται (for which cf. ὀρώρεται under ὄρνυμι) and ἐδήδαται (3 pl.)). (κατα-.)
- 1
Of men and beasts, to eat (food): κρέα Il. 4.345. Cf. Il. 5.341, Il. 6.142, Il. 10.569, Il. 12.319, Il. 13.322, Il. 21.465, Il. 22.501: οἷα σύες ἔδουσιν Od. 10.243. Cf. Od. 3.480, Od. 5.197, Od. 8.222, Od. 9.89 = Od. 10.101, Od. 9.84, Od. 11.123 = Od. 23.270, Od. 14.17, 81, Od. 16.110, Od. 17.533, Od. 19.536.
Absol., to take food, eat: εἰωθότες ἔδμεναι ἅδην Il. 5.203. Cf. Il. 13.36: πίνοντες καὶ ἔδοντες Od. 7.99. Cf. Od. 10.243, 427, Od. 14.42, Od. 16.50, 84, Od. 17.260, Od. 20.214.
- 2
Fig., to eat (one’s heart): θυμὸν ἔδοντες Od. 9.75 = Od. 10.143. Cf. Il. 24.129: Od. 10.379.
- 3
Of beasts, etc., to eat up, devour: χρόα γῦπες ἔδονται Il. 4.237, λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς Il. 17.542. Cf. Il. 15.636, Il. 16.836, Il. 18.271, 283, Il. 22.42: Od. 22.30.
Of the cannibal Cyclops Od. 9.297, 369, 476.
Of a man fiercely desiring vengeance: ὠμὰ κρέα ἔδμεναι Il. 22.347.
Of worms, to eat, gnaw: σὲ εὐλαὶ ἔδονται Il. 22.509: μὴ κέρα ἶπες ἔδοιεν (should be found eating or to have eaten . . .) Od. 21.395.
- 4
To eat up, devour, consume, make away with: ἀλλότριον βίοτον Od. 1.160. Cf. Od. 1.250 = Od. 16.127, Od. 1.375 = Od. 2.140, Od. 2.123, Od. 13.419, Od. 14.377, 417, Od. 16.389, 431, Od. 18.280, Od. 21.332, Od. 22.56, Od. 23.9.
- 1
- Ito eat, Hom.: of beasts, to eat, devour, Hom.; of worms, to gnaw, Hom.
- IIto eat up, devour, consume, βίοτον, κτήματα Od.: also, ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες Od.