ἐδωδός
ἐδωδός, given to eating
ἐδωδός, όν,
- given to eating (rather than drinking), Hp. Aër. 7.
inclinado, propenso a comer
op. ἄποτος
op. πολυπότης
ἐδωδούς τε εἶναι τοὺς τοιούτους καὶ διψηρούς
ἐδωδός, ός, όν, fort mangeur, vorace, Hpc. Aër. 284.
Étym. ἔδω.
ἐδωδός, όν, stark essend, Hippocr.