ἔκμετρος
ἔκμετρος, out of measure, measureless
ἔκμετρ-ος, ον,
- out of measure, measureless, ὄλβος S. Fr. 353, cf. Man. 4.464, 626; of a verse, exceeding the due length, Luc. Pr.Im. 18.
I
1 fuera de toda medida, inconmensurable
ὄλβος
γυῖα
2 métr. que excede la medida debida
II adv. -ως fuera de medida Poll.5.167.
ἔκ·μετρος, ος, ον :
1 démesuré, c. à d. énorme ou immense, Soph. fr. (Stob. Fl. 2, 61) ; Man. 4, 64 ||
2 qui excède la mesure (du vers) Luc. Im. 18.
Étym. ἐκ, μέτρον.
ἔκμετρος, 1) außer dem Maße, übermäßig ; ὀλβος Soph. frg. 324 ; vgl. B.A. 38, wo χρυσός, καρπός, ὄχλος ἔκμ. angeführt werden ; καὶ ὑπὲρ τὸν πόδα Luc. imag. 18.
2) = ἄμετρος, ohne Metrum, prosaisch, Luc. Iup. trag. 20, Ggstz ἔμμετρος.
2) = ἄμετρος, ohne Metrum, prosaisch, Luc. Iup. trag. 20, Ggstz ἔμμετρος.