ἔλδωρ
ἔλδωρ, a wish, longing, desire
ἔλδωρ, Hdn.Gr. 2.770 (ἕλδ- ib. 938 cod.), Ep. ἐέλδωρ, τό,
- wish, longing, desire, Il. 1.41, Hes. Sc. 36, etc.: fem., Ibyc. 18 (s.v.l.).
ἔλδωρ, épq. ἐέλδωρ (τὸ) seul. nom. et acc. sg. Il. 1, 41 ; 8, 242 ; 15, 74 ; Od. 17, 242 ; 23, 54 ; etc. ; Hés. Sc. 36, souhait, désir ||
➳ ἡ ἐέλδ. Ibyc. fr. 19 Bgk.
Étym. ἔλδομαι.
ἔλδωρ, Arcad. 12⁴, ἕλδωρ Hdn. περὶ μον. λ. 32.24, sonst ἐέλδωρ, τό, Wunsch, Verlangen ; τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ Il. 1.41 ; τέλεσεν δʼ ἄρʼ ἐέλδωρ Hes. Sc. 36 ; νῦν δʼ ἤδη τόδε μακρὸν ἐέλδωρ ἐκτετέλεσται Od. 23.54. Andere Casus kommen nicht vor.
ἔλδωρ
τό
[ἔλδομαι.]
Always, with prothetic ἐ, ἐέλδωρ.
A wish or desire Il. 1.41, 455 = Il. 16.238, Il. 1.504, Il. 8.242, Il. 15.74: Od. 3.418, Od. 17.242, Od. 21.200, Od. 23.54.
ἔλδωρ (ἐϝελδ.): desire, wish.
ἔλδωρ
from ἔλδομαι
only found in Epic form ἐέλδωρ, τό,
- a wish, longing, desire, Il., Hes.