Ἐλεατικός
Ἐλεατικός, of Elea
1 ét. de Elea, Pl.Phdr.261d, Hsch.s.u.
2
Ἐ. ἔθνος
Ἐλεατικός, ή, όν :
1 de Vélia, Plat. Phædr. 261d ||
2 Ἐ. φιλοσοφία, Clém. 1, 761 a Migne, doctrine des philosophes d’Élée.
Étym. Ἐλέα.
Ἐλεατικός, of Elea
1 ét. de Elea, Pl.Phdr.261d, Hsch.s.u.
2
Ἐ. ἔθνος