ἐφηγέομαι

ἐφηγ-έομαι,

• lead to a place: c. dat. pers., esp. as Att. law-term, lead the magistrate to a place where a criminal lay concealed, whom the informer durst not seize himself, D. 22.26, cf. 26.9, Poll. 8.50.

ἐφηγέομαι, gegen Einen anführen, als Tmesis rechnet man hierher ὅστις σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο Il. 2.687. – In Athen : den Behörden einen Verbrecher so anzeigen, daß man nach Harp. ἐπάγει τὸν ἄρχοντα ἐπʼ οἰκίαν οὗ τις τούτων (ἐφʼ οὕς ἐστιν ἀπαγωγή) ἀποκρύπτεται ; Dem. 26.9, vgl. 22.26 ἔρρωσαι καὶ σαυτῷ πιστεύεις ; ἄπαγε (eine andere Art der Anzeige, s. oben). ἀσθενέστερος εἶ ; τοῖς ἄρχουσιν ἐφηγοῦ. τοῦτο ποιήσουσιν ἐκεῖνοι. φοβῇ καὶ τοῦτο ; γράφου.

ἐφηγέομαι fut. -ήσομαι

• Dep. to lead to a place: esp. to lead the magistrate to a house where a criminal lay concealed, Dem.