ἐφήδομαι
ἐφήδομαι, to exult over
ἐφήδομαι,
- exult over, τινι X. HG 5.3.20, D.Chr. 11.64, etc.; Θηβαίοις . . ἐφησθῆναι παθοῦσιν D. 18.18; ἐπʼ ἐχθρῷ D.C. Fr. 109.16: abs., X. Ages. 7.5; οὐκ ἐπιτήδειος ὁ καιρὸς -ησθῆναι D. 15.21: rarely in good sense, Aristaenet. 1.12.
ἐφ·ήδομαι (ao. inf. ἐφησθῆναι) se réjouir de, particul. du malheur d’autrui, Xén. Hell. 5, 3, 20 ; avec un part. Θηβαίοις ἐφ. παθοῦσιν, Dém. 231, 2, se réjouir de ce que les Thébains ont souffert ; ἐφ. ἐπί τινι, DC. Exc. p. 56, 15, se réjouir du mal qui arrive à qqn ; abs. Xén. Ages. 7, 5 ; Dém. 196, 21 ; rar. en b. part, Aristén.
Étym. ἐπί, ἥδ.
ἐφήδομαι, dep. pass., sich dabei, darüber freuen, τινί, Aristaen. 1.12 ; bes. (wie ἐπιχαίρω) sich über Anderer Unglück freuen, οὐχ ᾗ τις ἂν ᾤετο ἐφήσθη ὡς ἀντιπάλῳ Xen. Hell. 5.3.20 ; καὶ γὰρ εἰ δίκαιά τις φήσει Ῥοδίους πεπονθέναι, οὐκ ἐπιτήδειος ὁ καιρὸς ἐφησθῆναι Dem. 15.21 ; Θηβαίοις ὁτιοῦν παθοῦσι 18.18 ; Isocr. u. Sp., auch ἐπί τινι.
ἐφήδομαι
- Pass. to exult over a person, τινι Xen.