ἕρκουρος Save Bailly 2024 Pape ἕρκ·ουρος, ου (ὁ) gardien d’un enclos, Anth. 12, 257 conj. Étym. ἕρκος, οὖρος. ἕρκουρος, am Gehege wachend, Mel. 129 (aber XII.257 hat Jacobs ὁρκοῦρος aufgenommen).