ἠκάδα

ἠκάδα· ἠνδρωμένην γυναῖκα, Hsch. ἠκαῖον· ἀσθενές, Id. ἤκαλος, ον,

• = ἀκαλός, Call. Fr. 27 P.:—also ἠκαλέον γελόωσα· πράως, οὐκ ἐσκυθρωπακυῖα, Hsch. ἤκᾰχε, v. ἀχεύω, ἀχέω (A) II.1.