ἠλός
ἠλός, supposed nom. of the voc. ἠλέ, v. sub ἠλεός.
*ἠλός (seul. voc. ἠλέ) c. ἠλεός ; sel. d’autres, ἠλέ apocope de ἠλεέ, v. ἠλεός.
ἠλός, = ἠλεός, betört, verwirrt ; im Vocativ, φρένας ἠλέ, sinnbetörter, Il. 15.128 ; sonst nur in VLL.