ἡδυπρόσωπος
ἡδυπρόσωπος, of sweet countenance
ἡδυ-πρόσωπος, ον,
- of sweet countenance, χόνδρος Matro Conv. 102.
ἡδυ·πρόσωπος, ος, ον, d’aspect agréable, Matr. (Ath. 136f).
Étym. ἡ. πρόσωπον.
ἡδυπρόσωπος, mit anmutigem Gesicht, χόνδρος, bei Ath. IV.136f.