ἥδυσμα
ἥδυσμα, that which gives a relish
ἥδυσμα, ατος, τό, (ἡδύνω)
- relish, seasoning, sauce, Ar. Eq. 678, V. 496, Pl. R. 332d, X. Mem. 3.14.5, Thphr. CP 6.4.6, etc.; of vinegar, Ath. 2.67c: metaph., οὐ . . ἡδύσματι χρῆται ἀλλʼ ὡς ἐδέσματι τοῖς ἐπιθέτοις Arist. Rh. 1406a19; ἡ μελοποιΐα μέγιστον τῶν ἡ. Id. Po. 1450b16, cf. Jul. Or. 7.207b: in pl., spices, aromatics, Hp. Mul. 2.202, Dsc. 1.61, Plu. Es. carn. 1 2.995c.
ἥδυσμα, ατος (τὸ)
1 assaisonnement, Xén. Mem. 3, 14, 5 ; Plat. Rsp. 332d; particul. en parl. de vinaigre, Ath. 67c; d’épices, Plut. M. 995c; fig. Arstt. Rhet. 3, 3, 3 ; Poet. 6, 27 ||
2 au pl. essences, parfums, Hpc. 170, 37 ; Plut. M. 995c.
Étym. ἡδύνω.
ἥδυσμα, τό, Alles was dazu dient, eine Speise oder ein Getränk schmackhaft zu machen, Würze, Gewürz, so γήτειον Ar. Vesp. 496, Eq. 676 als Würze der Sardellen ; τέχνη μαγειρικὴ τοῖς ὄψοις ἀποδίδωσι τὰ ἡδύσματα Plat. Rep. I.332d ; Xen. Mem. 3.14.5 ; vom Pfeffer u. Essig, Ath. II.67c. Auch von Wohlgerüchen, Hippocr.; Specereien, Plut. de esu carn. 1.5 ; oft übertr., παιδιὰ τοῦ πόνου ἥδυσμα Lyc. 25 ; Reiz, Arist. poet. 5.5 u. Sp. oft.
ἥδυσμα, ατος, τό,
ἡδύνω
- that which gives a relish or flavour, seasoning, sauce, Ar., Xen., etc.