ἡδυφαής
ἡδυφαής, sweet-shining
ἡδῠ-φᾰής, Dor. ἁδ-, ές,
- sweet-shining, ἤλεκτρος D.P. 317; πλινθίς AP 6.295 (Phan.).
ἡδυ·φαής, ής, ές [ῠ] qui brille d’un doux éclat ou dont la lumière est agréable, DP. 317 ; Anth. 6, 295.
Étym. ἡ. φάος.
ἡδυφαής, ές, lieblich glänzend ; ἤλεκτρος, Dion.Per. 317 ; ἥλιος, Ignat. (XV.29); πλινθίς, Phani. 3 (VI.295).
ἡδυφαής
ἡδυ-φαής, ές
φάος
- sweet-shining, Anth.