ἡδύγελως
ἡδύγελως, sweetly laughing
ἡδύ-γελως, ωτος, ὁ, ἡ,
- sweetly laughing, h.Hom. 19.37, AP 5.134.
ἡδύ·γελως, ωτος (ὁ, ἡ) [ῠ] au rire agréable, Hh. 18, 37 ; en parl. d’une bouteille, Anth. 5, 135.
Étym. ἡ. γέλως.
ἡδύγελως, süß lachend ; von der Flasche, Ep.adesp. 77 (V.135); accus. ἡδυγέλωτα, H.h. Pan. 37.
ἡδύγελως
ἡδύ-γελως, ων,
- sweetly laughing, Hhymn., Anth.