ἡδυβόας Save Bailly 2024 Pape ἡδυ·βόας, ου [ῠ] adj. m. dor. à la voix ou au son agréable, Eur. Bacch. 127 ; Anth. 9, 396. Étym. ἡ. βοή. ἡδυβόας, angenehm rufend, tönend ; Φρυγίων αὐλῶν πνεῦμα Eur. Bacch. 127 ; δόναξ Anyt. 8 (Plan. 231); κόσσυφος Paul.Sil. 72 (IX.396).