ἦν
ἦν, v. φημί, εἰμί (sum). ἧνα, inf. ἧναι, v. αἵνω.
1 ἦν, 1re ou 3e sg. impf. d’ εἰμί, être.
2 ἦν, 1re sg. impf. d’ ἠμί.
2. ἦν imperf. 1 sing. van ἠμί.
ἦν
3 sing. impf. εἰμί.