ἰατήρ
ἰατήρ, surgeon, healer
ἰα-τήρ [ῑ], Cypr. acc. sg. ἰjατῆραν Inscr.Cypr. 135.3 H., Ep. ἰητήρ, ῆρος, ὁ,
- poet. for ἰατρός, in Hom. mostly, surgeon, Il. 2.732, Od. 17.384, cf. Pi. P. 3.65, etc.: generally, healer, νόσων Theoc. Ep. 8: metaph., ἰ. κακῶν S. Tr. 1209; πένθεος AP 7.466.8 (Leon.): abs., deliverer, Pi. P. 4.270.
ἰατήρ, ῆρος (ὁ) [ῑᾱ] poét. c. ἰατρός, médecin, Il. 2, 732 ; 4, 190, etc. ; qui guérit de, gén. Od. 17, 384 ; Thcr. Epigr. 7 ; fig. Soph. Tr. 1209 ; abs. libérateur, Pd. P. 4, 480 ||
➳ Épq. et ion. ἰητήρ, Il. ll. cc.
Étym. ἰάομαι.
ἰατήρ, [ᾱ], ῆρος, ὁ, ep. ἰητήρ, der Heilende, Arzt, Il. 2.732 u. öfter ; Pind. P. 3.65, 4.240 ; κακῶν Od. 17.384 ; sp.D., πένθεος εἴης ἰητήρ Leon.Tar. 99 (VII.466).
ἰ¯ᾱτήρ
- 1healer ἰατῆρά τοί κέν μιν πίθον καί νυν ἐσλοῖσι παρασχεῖν ἀνδράσιν θερμᾶν νόσων P. 3.65 met., ἐσσὶ δʼ ἰατὴρ ἐπικαιρότατος Arkesilas, as healer of political wrongs P. 4.270
ἰατήρ
poet. for ἰατρός, Il., etc.
- doctor, healer, metaph., ἰ. κακῶν Od., Soph.