ἰσόπεδος
ἰσόπεδος, of even surface, level
ἰσό-πεδος, ον,
- of even surface, level, ἐξ ἰ. χωρίου Hp. VC 11, cf. Luc. Hipp. 4; ἰ. τῷ δέρματι Gal. 10.1011; ἰ. χρώματα flat in appearance, opp. κοῖλα, Alex.Aphr. Pr. 1.49.
- 2 c. dat., level or even with, χοῦν ποιέων τῆ ἄλλῃ γῇ ἰσόπεδον Hdt. 4.201, cf. D.S. 19.94, Plu. Num. 10.
ἰσό·πεδος, ος, ον [ῐ̄] qui est sur le même plan, de niveau avec dat. Hdt. 4, 201 ; DS. 19, 94 ; Plut. Num. 10, etc. ; abs. DS. 19, 94 ; subst. τὸ ἰσόπεδον, Il. 13, 142 ; Xén. Cyr. 3, 1, 5, etc. plaine unie.
Étym. ἴ. πέδον.
ἰσόπεδος, dem Boden gleich, von gleichem, ebenem Boden, χοῦν ἐπεφόρησε ποιέων τῇ ἄλλῃ γῇ ἰσόπεδον Her. 4.201 ; Sp.; τόπος τῷ λοιπῷ χώματι ἰσόπεδος Plut. Num. 10 ; DS. 19.94.
ἰσόπεδος
ἰσό-πεδος, ον
πέδον
- of even surface, level or even with, c. dat., Hdt.