ἰσοπλατής
ἰσοπλατής, equal in breadth
ἰσο-πλᾰτής, ές,
- equal in breadth, Arist. Oec. 1345a33, Archimel. ap. Ath. 5.209c; ἄρτος ἰ. Hippoloch. ap. Ath. 4.128d (-πλατυς codd.): c. dat., ἰ. τῷ τείχει Th. 3.21.
ἰσο·πλατής, ής, ές [ῐ̄ᾰ] égal en largeur à, Thc. 3, 21.
Étym. ἴ. πλάτος.
ἰσοπλατής, ές, gleich breit ; τῷ τείχει Thuc. 3.21 ; τοίχοις ἀμφοτέρωθεν, vom Schiffe, Archimel. 1 (APP 15).
ἰσοπλατής
ἰσο-πλᾰτής, ές
πλάτος
- equal in breadth, τινι to a thing, Thuc.