ἱππαρχέω
ἱππαρχέω, to command the cavalry
ἱππαρχ-έω,
- to be ἵππαρχος, command cavalry, c. gen., τῆς ἵππου Hdt. 9.20, 69; ἱππαρχηκὼς ἀνδρῶν καλῶν κἀγαθῶν Din. 3.12; ἱππέων D. 21.164: abs., X. Ages. 2.4, Lys. 26.20, D. 21.172; οἱ ἱππαρχηκότες Hyp. Lyc. 17; of the Roman magister equitum and praefectus equitum, D.C. 43.48, App. BC 5.8:—Pass., serve under an ἵππαρχος, Arist. Pol. 1277b10.
ἱππαρχέω-ῶ, être commandant de cavalerie, Xén. Ages. 2, 4 ; Dém. 570, 12, etc. ; avec un gén. Hdt. 9, 20, 69 ; Dém. 567, 21 ; Din. 109, 37 ; d’où au pass. être sous les ordres d’un commandant de cavalerie, Arstt. Pol. 3, 4, 14.
Étym. ἵππαρχος.
ἱππαρχέω, ein Reiterbefehlshaber sein, Her. 9.20, 60 ; ἱππαρχηκώς Din. 3.12 ; τῶν ἱππέων Dem. 21.164. Das pass., unter den Hipparchen stehen, hat Arist. Pol. 3.4.
ἱππαρχέω,
fut. -ήσω
ἵππαρχος
- to command the cavalry, c. gen., Hdt., Dem. from ἵππαρχος