Ἰάς
Ἰάς, Ionian, Ionic
Ἰάς, άδος, ἡ,
- Adj. fem. Ionic, στρατιή, ἐσθής, Hdt. 5.33, 87; [γυνή] Id. 1.92; τῇ Ἰάδι συγγενεία Th. 4.61; διάλεκτος A.D. Adv. 189.5, Str. 8.1.2; γλῶττα ibid.: as Subst., Luc. Hist.Conscr. 16.
- 2 the Ionian flower, = ἴον, Nic. Fr. 74.2. [ῐ, but ῑ in arsi, App.Anth. 2.21.]
Ἰάς, gén. Ἰάδος [ᾰδ]
I adj. f. Ionienne, Hdt. 5, 33, 87 ; Thc. 4, 61 ||
II subst. ἡ Ἰάς :
1 (s. e. γῆ) Ionie, anc. nom de l’Attique, Str. 392 ||
2 (s. e. διάλεκτος) dialecte ionien, DH. 6, 864 Reiske ; Str. 8, 12 Kram. ; Dysc. Adv. 602, 20 ; Luc. H. conscr. 16 ||
3 (s. e. ῥίζα), la fleur d’Ionie, c. à d. la violette, par jeu de mots ou par confus. d’étymol. avec ἴον, Nic. fr. 2, 2 ||
➳ [ῑ] à l’arsis, Epigr. (E. Byz. vo Θούριοι).
Étym. cf. Ἰάων.
Ἰάς, άδος,
adj. fem. of Ἰάων, Ἴων,
- IIonian, Ionic, Hdt., Thuc.
- IIas Subst. (sub. γυνή) , an Ionian woman, Hdt.
- 2(sub. γλῶσσα) the Ionic dialect, Luc.