ὀλιγοχρόνιος
ὀλιγοχρόνιος, short-lived, brief; within a short time
ὀλῐγοχρόν-ιος, ον, also α, ον AP 7.648 (Leon.), Aret. CA 2.1:—
- of short duration, short-lived, Thgn. 1020, Mimn. 5.5, Democr. 285, Antipho Soph. 51, Hdt. 1.38, Pl. Phd. 87c, 87d, Arist. Pol. 1315b11, etc.; opp. πολυχρόνιος, Phld. Sign. 23.
- II within a short time, κίνδυνος (v.l. θάνατος) Hp. Prog. 7. Adv. -ίως Gal. 18(2).243, Iamb. Protr. 20.
ὀλιγοχρόνιος, ος, ον [ῐγ] qui dure peu, de courte durée, Thgn. 1014 ; Hdt. 1, 38 ; Xén. Cyr. 4, 2, 24 ||
Cp. -ώτερος, Plat. Phædr. 87 c et d ||
➳ Fém. ion. -ίη, Anth. 7, 648.
Étym. ὀλιγόχρονος.
ὀλιγοχρόνιος, auch 3 Endgn, von kurzer Zeit, kurzer Dauer ; Theogn. 1014 ; Her. 1.38 ; τὸ σῶμα ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον, Plat. Phaed. 87c ; καὶ λίαν εὔφθαρτος, Pol. 2.34.6 ; Sp., wie Plut. adv. Stoic. 8 Luc. Nigr. 26.
ὀλιγοχρόνιος
ὀλῐγο-χρόνιος, ον,
χρόνος
- lasting or living but little time, of short duration, Theogn., Hdt., etc.