ὀλιγοτόκος
ὀλιγοτόκος, bringing forth few
ὀλῐγοτόκ-ος, ον,
- bringing forth few, Arist. PA 688a32, GA 753a31.
ὀλιγο·τόκος, ος, ον [ῐ] qui produit peu de petits à la fois, peu fécond, Arstt. G.A. 3, 2, 18, etc.
Étym. ὀλ. τίκτω ; cf. μονοτόκος.
ὀλιγοτόκος, wenig, selten gebärend, Arist. H.A. 6.17, part. an. 4.10.