ὀλιγόφωνος
ὀλιγόφωνος, with little tone
ὀλῐγό-φωνος, ον,
- with little tone, prob. gloss on ἄφωνα, Aristid.Quint. 1.20.
ὀλιγό·φωνος, ος, ον [ῐ] qui a peu de voix, peu de son, A. Quint. p. 43.
Étym. ὀλ. φωνή.