ὀπιθόμβροτος
ὀπιθόμβροτος, following a mortal
ὀπῐθόμβροτος, ον, poet. for ὀπισθόμβροτος,
- following a mortal, ὀ. αὔχημα the glory that lives after men, Pi. P. 1.92.
ὀπιθό·μβροτος, ος, ον [ῐ] qui survit aux mortels, Pd. P. 1, 92.
Étym. ὄπιθε, βροτός, p. *μβροτός.
ὀπιθόμβροτος, poet. für *ὀπισθόμβροτος, dem Sterblichen hinterher folgend, αὔχημα, der Nachruhm, Pind. P. 1.92.
ὀπῐθόμβροτος
- 1that follows after men ὀπιθόμβροτον αὔχημα δόξας οἶον ἀποιχομένων ἀνδρῶν δίαιταν μανύει P. 1.92
ὀπιθόμβροτος
ὀπῐθό-μβροτος, ον,
poetic for ὀπισθόμβροτος
- following a mortal, ὀπιθ. αὔχημα glory that lives after men, Pind.