ὀπίσθιος
ὀπίσθιος, hinder, belonging to the hinder part
ὀπίσθ-ιος, α, ον, (cf. πρόσθιος)
- hinder, belonging to the hinder part, IG 1(2).369.12; τὰ ὀ. σκέλεα the hind-legs. Hdt. 3.103, X. Eq. 11.2: sg., Arist. HA 500b30; πόδες Semon. 28, Philem. 145; τένων ὁ ὀ. the tendo Achillis, Hp. Fract. 11; so ὀπίσθια (sc. μόρια) Arist. GA 722b29; τὸ ὀ. the hinder part, opp. τὸ πρόσθιον, Id. IA 706b1; also of the cheek of animals, Id. HA 492b23: Subst. fem. ὀπισθία, hinder part, Epich. 90; of stars, following in the daily movement, Cleom. 1.1. Adv. -ίως LXX 1 Ki. 4.18.
ὀπίσθιος, ος, ον, de derrière, postérieur, Hdt. 2, 103 ; Xén. Eq. 11, 2 ; Arstt. H.A. 8, 24, etc. ; τὰ ὀπίσθια, Arstt. H.A. 2, 1, 12, ou τὸ ὀπίσθιον, Arstt. Inc. an. 5, 2, le train de derrière.
Étym. ὄπισθε.
ὀπίσθιος, auch 2 Endgn, hinten, auf der hinteren Seite befindlich ; τὰ ὀπίσθια σκέλεα, Her. 2.103 ; so Xen. Eq. 1 l, 2 ; ἐπὶ τῶν ὀπισθίων ποδῶν ἱστάμενοι τοῖς προσθίοις ὠρχοῦντο, Ath. XII.550d ; Arist. u. Sp.
• Adv. ὀπισθίως , hinten, im Rücken, LXX.
• Adv. ὀπισθίως , hinten, im Rücken, LXX.
ὀπίσθιος
from ὄπισθεν
ὀπίσθιος, α, ον
- hinder, belonging to the hinder part, Lat. posticus, τὰ ὀπ. σκέλεα the hind- legs, Hdt.