ὀπιπτεύω
ὀπιπτεύω, observer avec soin, d’où :
1 observer curieusement, Od. 19, 67 ||
2 guetter sournoisement, épier, Il. 7, 243 ; Hés. O. 29, etc. ; Mus. 101 ||
3 regarder avec inquiétude, Il. 4, 371.
Étym. ὀπιπεύω, par analog. avec ὀπτεύω.
ὀπιπτεύω, (ΟΠ), sich wonach umschauen, umherblicken wonach, mit dem tadelnden Nebenbegriffe des müssigen, neugierigen Umhergaffens, γυναῖκας, Od. 10.67, oder der Furcht, τί δʼ ὀπιπτεύεις πολέμοιο γεφύρας, Il. 4.371 ; vgl. Hes. O. 29 ; auflauern, οὐ γάρ σʼ ἐθέλω βαλέειν – λάθρη ὀπιπτεύσας, ἀλλʼ ἀμφαδόν, Il. 7.243 ; Hes. O. 808 ; einzeln bei sp.D., wie Mus. 101, die auch ὀπιπεύω sagen, δολεροῖσιν ὀπιπευθεῖσαι ἔπεσσι, Man. 5.182.
ὀπιπτεύω and ὀπιπεύω (root ὀπ), aor. part. -εύσᾱς: peer after, watch (timorously, or in lurking for one), Il. 4.371, Il. 7.243; γυναῖκας, ogle, Od. 19.67 (cf. παρθενοπίπης).
ὀπιπτεύω,
fut. -σω
redupl. from !op, Root of ὄπωπα
- Ito look around after, gaze curiously or anxiously at, c. acc., Hom.
- IIto lie in wait for, watch, οὐ λάθρη ὀπιπτεύσας, ἀλλʼ ἀμφαδόν Il.