ὀπισθοβάτης
ὀπισθοβάτης, mounting
ὀπισθο-βάτης [ᾰ], ου, ὁ,
- mounting, sens. obsc., AP 12.33 (Mel.).
- II tardy, dragging, πούς Trag.Adesp. 25 (lyr.).
ὀπισθο·βάτης, ου [ᾰ] adj. m. qui monte par derrière, Anth. 12, 33.
Étym. ὄπισθε, βαίνω.
ὀπισθοβάτης, ὁ, von hinten besteigend, sich begattend, Mel. 22 (XII.33).