ὀπισθόκεντρος
ὀπισθόκεντρος, with a sting in the tail
ὀπισθό-κεντρος, ον,
- with a sting in the tail, Epich. 66, cf. Arist. HA 490a17, al.
ὀπισθό·κεντρος, ος, ον, armé d’un aiguillon par derrière, Arstt. H.A. 1, 5, 12.
Étym. ὄπισθε, κέντρον.
ὀπισθόκεντρος, mit einem Stachel oder einer Spitze hinten, Arist. H.A. 1.5, 4.7.