ὀπισθόπους

ὀπισθό-πους, ὁ, ἡ, πουν, τό, gen. ποδος,

• walking behind, following, attendant, προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος E. Hipp. 54, cf. 1179, A. Ch. 713.
• • II = ὑποστρέψας, one who has returned, Hsch.

ὀπισθόπους, ποδος, hinterher gehend, folgend, der Diener ; προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος, Eur. Hipp. 54, vgl. 1179 ; Aesch. hat den acc. plur., ὀπισθόπους τούσδε, Ch. 702, wie oft die Endung -πους in -πος verkürzt wird.

ὀπισθόπους ὀπισθό-πους,

• walking behind, following, attendant, Eur.:—also ὀπίσθοπος, ( cf. Οἴδιπος) , Aesch.