ὀπισθουρητικός
ὀπισθουρητικός, retromingent
ὀπισθ-ουρητικός, ή, όν,
- retromingent, Arist. HA 500b18, PA 689a31, al.
ὀπισθ·ουρητικός, ή, όν, qui urine par derrière, Arstt. H.A. 2, 1, 45, etc.
Étym. ὄπισθε, οὐρέω.
ὀπισθουρητικός, ή, όν, nach hinten pissend, Arist. H.A. 2.1, 5.2.