ὀπτήτειρα
ὀπτήτειρα, one who roasts
ὀπτ-ήτειρα, ἡ,
- one who roasts, κάμινος Call. Fr. 475.
ὀπτήτειρα, ας, adj. f. qui sert à rôtir ou à cuire, Call. (Bkk. p. 1209).
Étym. ὀπτάω.
ὀπτήτειρα, ἡ, die Bratende, κάμινος, Callim. bei B.A. 1209 nach Emend.