ὀπτικός
ὀπτικός, of or for sight
ὀπτ-ικός, ή, όν,
- of or for sight: τὰ ὀπτικά the theory of the laws of sight, optics, Arist. Metaph. 1077a5, etc.; so ἡ ὀπτική (sc. θεωρία) ib. 997b20; -καὶ ἀποδείξεις Id. APo. 76a24; -κοὶ λόγοι Gal. 17(2).214; -κὴ δύναμις Id. 8.20. Adv. -κῶς Id. 18(1).309.
ὀπτικός, ή, όν, qui concerne la vue, A. Aphr. Probl. 1, 74 ; ἡ ὀπτική (s. e. τέχνη) Arstt. Metaph. 2, 2, 2, l’art de voir, la science de la vision, l’optique ; τὰ ὀπτικά, Arstt. Metaph. 12, 2, 9, etc. m. sign. (ὀπτός 1).
ὀπτικός, zum Sehen gehörig, das Sehen betreffend ; ἡ ὀπτική, sc. τέχνη od. θεωρία, die Lehre vom Sehen, die Optik, Arist. anal. post. 1.9, wie τὰ ὀπτικά, metaph. 12.2.9 ; – • adv. ὀπτικῶς ἔχειν, Erkl. von ὀψείω, Phot.