ὀρθοκάλαμος
ὀρθοκάλαμος, upright stalk
ὀρθο-κάλᾰμος [κᾰ], ὁ,
- upright stalk, interpol. in Dsc. 4.2.
ὀρθο·κάλαμος, ος, ον [ᾰᾰ] à tige droite, Diosc. Noth. p. 461.
Étym. ὀ. κάλαμος.
ὀρθοκάλαμος, ὁ, gerader Stengel, Diosc.