ὀρθόκαυλος
ὀρθόκαυλος, straight-stalked
ὀρθό-καυλος, ον,
- straight-stalked, Thphr. HP 7.8.2, 8.3.2.
ὀρθό·καυλος, ος, ον, à tige droite, Th. H.P. 7, 8, 2.
Étym. ὀ. καυλός.
ὀρθόκαυλος, gradstengilg, Theophr.