ὀρθοδίκαιος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὀρθο·δίκαιος, ος, ον [ῐκ] qui observe une exacte (propr. une droite) justice, Eschl. Eum. 994. Étym. ὀ. δίκαιος. ὀρθο-δίκαιος -ον strikt rechtvaardig. ὀρθοδίκαιος, nach strengem Rechte, streng gerecht, πόλις, Aesch. Ag. 948.